ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.100

નૂ મર્તો દયતે સનિષ્યન્ યો વિષ્ણવ ઉરુગાયાય દાશત્ ।
પ્ર યઃ સત્રાચા મનસા યજાત એતાવન્તં નર્યમ્ આવિવાસાત્ ॥

ત્વં વિષ્ણો સુમતિં વિશ્વજન્યામ્ અપ્રયુતામ્ એવયાવો મતિં દાઃ ।
પર્ચો યથા નઃ સુવિતસ્ય ભૂરેર્ અશ્વાવતઃ પુરુશ્ચન્દ્રસ્ય રાયઃ ॥

ત્રિર્ દેવઃ પૃથિવીમ્ એષ એતાં વિ ચક્રમે શતર્ચસમ્ મહિત્વા ।
પ્ર વિષ્ણુર્ અસ્તુ તવસસ્ તવીયાન્ ત્વેષં હ્ય્ અસ્ય સ્થવિરસ્ય નામ ॥

વિ ચક્રમે પૃથિવીમ્ એષ એતાં ક્ષેત્રાય વિષ્ણુર્ મનુષે દશસ્યન્ ।
ધ્રુવાસો અસ્ય કીરયો જનાસ ઉરુક્ષિતિં સુજનિમા ચકાર ॥

પ્ર તત્ તે અદ્ય શિપિવિષ્ટ નામાર્યઃ શંસામિ વયુનાનિ વિદ્વાન્ ।
તં ત્વા ગૃણામિ તવસમ્ અતવ્યાન્ ક્ષયન્તમ્ અસ્ય રજસઃ પરાકે ॥

કિમ્ ઇત્ તે વિષ્ણો પરિચક્ષ્યમ્ ભૂત્ પ્ર યદ્ વવક્ષે શિપિવિષ્ટો અસ્મિ ।
મા વર્પો અસ્મદ્ અપ ગૂહ એતદ્ યદ્ અન્યરૂપઃ સમિથે બભૂથ ॥

વષટ્ તે વિષ્ણવ્ આસ આ કૃણોમિ તન્ મે જુષસ્વ શિપિવિષ્ટ હવ્યમ્ ।
વર્ધન્તુ ત્વા સુષ્ટુતયો ગિરો મે યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥