ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.098

અધ્વર્યવો ઽરુણં દુગ્ધમ્ અંશું જુહોતન વૃષભાય ક્ષિતીનામ્ ।
ગૌરાદ્ વેદીયાઁ અવપાનમ્ ઇન્દ્રો વિશ્વાહેદ્ યાતિ સુતસોમમ્ ઇચ્છન્ ॥

યદ્ દધિષે પ્રદિવિ ચાર્વ્ અન્નં દિવે-દિવે પીતિમ્ ઇદ્ અસ્ય વક્ષિ ।
ઉત હૃદોત મનસા જુષાણ ઉશન્ન્ ઇન્દ્ર પ્રસ્થિતાન્ પાહિ સોમાન્ ॥

જજ્ઞાનઃ સોમં સહસે પપાથ પ્ર તે માતા મહિમાનમ્ ઉવાચ ।
એન્દ્ર પપ્રાથોર્વ્ અ1ન્તરિક્ષં યુધા દેવેભ્યો વરિવશ્ ચકર્થ ॥

યદ્ યોધયા મહતો મન્યમાનાન્ સાક્ષામ તાન્ બાહુભિઃ શાશદાનાન્ ।
યદ્ વા નૃભિર્ વૃત ઇન્દ્રાભિયુધ્યાસ્ તં ત્વયાજિં સૌશ્રવસં જયેમ ॥

પ્રેન્દ્રસ્ય વોચમ્ પ્રથમા કૃતાનિ પ્ર નૂતના મઘવા યા ચકાર ।
યદેદ્ અદેવીર્ અસહિષ્ટ માયા અથાભવત્ કેવલઃ સોમો અસ્ય ॥

તવેદં વિશ્વમ્ અભિતઃ પશવ્ય1ં યત્ પશ્યસિ ચક્ષસા સૂર્યસ્ય ।
ગવામ્ અસિ ગોપતિર્ એક ઇન્દ્ર ભક્ષીમહિ તે પ્રયતસ્ય વસ્વઃ ॥

બૃહસ્પતે યુવમ્ ઇન્દ્રશ્ ચ વસ્વો દિવ્યસ્યેશાથે ઉત પાર્થિવસ્ય ।
ધત્તં રયિં સ્તુવતે કીરયે ચિદ્ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥