ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.094

ઇયં વામ્ અસ્ય મન્મન ઇન્દ્રાગ્ની પૂર્વ્યસ્તુતિઃ ।
અભ્રાદ્ વૃષ્ટિર્ ઇવાજનિ ॥

શૃણુતં જરિતુર્ હવમ્ ઇન્દ્રાગ્ની વનતં ગિરઃ ।
ઈશાના પિપ્યતં ધિયઃ ॥

મા પાપત્વાય નો નરેન્દ્રાગ્ની માભિશસ્તયે ।
મા નો રીરધતં નિદે ॥

ઇન્દ્રે અગ્ના નમો બૃહત્ સુવૃક્તિમ્ એરયામહે ।
ધિયા ધેના અવસ્યવઃ ॥

તા હિ શશ્વન્ત ઈળત ઇત્થા વિપ્રાસ ઊતયે ।
સબાધો વાજસાતયે ॥

તા વાં ગીર્ભિર્ વિપન્યવઃ પ્રયસ્વન્તો હવામહે ।
મેધસાતા સનિષ્યવઃ ॥

ઇન્દ્રાગ્ની અવસા ગતમ્ અસ્મભ્યં ચર્ષણીસહા ।
મા નો દુઃશંસ ઈશત ॥

મા કસ્ય નો અરરુષો ધૂર્તિઃ પ્રણઙ્ મર્ત્યસ્ય ।
ઇન્દ્રાગ્ની શર્મ યચ્છતમ્ ॥

ગોમદ્ ધિરણ્યવદ્ વસુ યદ્ વામ્ અશ્વાવદ્ ઈમહે ।
ઇન્દ્રાગ્ની તદ્ વનેમહિ ॥

યત્ સોમ આ સુતે નર ઇન્દ્રાગ્ની અજોહવુઃ ।
સપ્તીવન્તા સપર્યવઃ ॥

ઉક્થેભિર્ વૃત્રહન્તમા યા મન્દાના ચિદ્ આ ગિરા ।
આઙ્ગૂષૈર્ આવિવાસતઃ ॥

તાવ્ ઇદ્ દુઃશંસમ્ મર્ત્યં દુર્વિદ્વાંસં રક્ષસ્વિનમ્ ।
આભોગં હન્મના હતમ્ ઉદધિં હન્મના હતમ્ ॥