ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.086

ધીરા ત્વ્ અસ્ય મહિના જનૂંષિ વિ યસ્ તસ્તમ્ભ રોદસી ચિદ્ ઉર્વી ।
પ્ર નાકમ્ ઋષ્વં નુનુદે બૃહન્તં દ્વિતા નક્ષત્રમ્ પપ્રથચ્ ચ ભૂમ ॥

ઉત સ્વયા તન્વા3 સં વદે તત્ કદા ન્વ્ અ1ન્તર્ વરુણે ભુવાનિ ।
કિમ્ મે હવ્યમ્ અહૃણાનો જુષેત કદા મૃળીકં સુમના અભિ ખ્યમ્ ॥

પૃચ્છે તદ્ એનો વરુણ દિદૃક્ષૂપો એમિ ચિકિતુષો વિપૃચ્છમ્ ।
સમાનમ્ ઇન્ મે કવયશ્ ચિદ્ આહુર્ અયં હ તુભ્યં વરુણો હૃણીતે ॥

કિમ્ આગ આસ વરુણ જ્યેષ્ઠં યત્ સ્તોતારં જિઘાંસસિ સખાયમ્ ।
પ્ર તન્ મે વોચો દૂળભ સ્વધાવો ઽવ ત્વાનેના નમસા તુર ઇયામ્ ॥

અવ દ્રુગ્ધાનિ પિત્ર્યા સૃજા નો ઽવ યા વયં ચકૃમા તનૂભિઃ ।
અવ રાજન્ પશુતૃપં ન તાયું સૃજા વત્સં ન દામ્નો વસિષ્ઠમ્ ॥

ન સ સ્વો દક્ષો વરુણ ધ્રુતિઃ સા સુરા મન્યુર્ વિભીદકો અચિત્તિઃ ।
અસ્તિ જ્યાયાન્ કનીયસ ઉપારે સ્વપ્નશ્ ચનેદ્ અનૃતસ્ય પ્રયોતા ॥

અરં દાસો ન મીળ્હુષે કરાણ્ય્ અહં દેવાય ભૂર્ણયે ઽનાગાઃ ।
અચેતયદ્ અચિતો દેવો અર્યો ગૃત્સં રાયે કવિતરો જુનાતિ ॥

અયં સુ તુભ્યં વરુણ સ્વધાવો હૃદિ સ્તોમ ઉપશ્રિતશ્ ચિદ્ અસ્તુ ।
શં નઃ ક્ષેમે શમ્ ઉ યોગે નો અસ્તુ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥