ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.075

વ્ય્ ઉ1ષા આવો દિવિજા ઋતેનાવિષ્કૃણ્વાના મહિમાનમ્ આગાત્ ।
અપ દ્રુહસ્ તમ આવર્ અજુષ્ટમ્ અઙ્ગિરસ્તમા પથ્યા અજીગઃ ॥

મહે નો અદ્ય સુવિતાય બોધ્ય્ ઉષો મહે સૌભગાય પ્ર યન્ધિ ।
ચિત્રં રયિં યશસં ધેહ્ય્ અસ્મે દેવિ મર્તેષુ માનુષિ શ્રવસ્યુમ્ ॥

એતે ત્યે ભાનવો દર્શતાયાશ્ ચિત્રા ઉષસો અમૃતાસ આગુઃ ।
જનયન્તો દૈવ્યાનિ વ્રતાન્ય્ આપૃણન્તો અન્તરિક્ષા વ્ય્ અસ્થુઃ ॥

એષા સ્યા યુજાના પરાકાત્ પઞ્ચ ક્ષિતીઃ પરિ સદ્યો જિગાતિ ।
અભિપશ્યન્તી વયુના જનાનાં દિવો દુહિતા ભુવનસ્ય પત્ની ॥

વાજિનીવતી સૂર્યસ્ય યોષા ચિત્રામઘા રાય ઈશે વસૂનામ્ ।
ઋષિષ્ટુતા જરયન્તી મઘોન્ય્ ઉષા ઉચ્છતિ વહ્નિભિર્ ગૃણાના ॥

પ્રતિ દ્યુતાનામ્ અરુષાસો અશ્વાશ્ ચિત્રા અદૃશ્રન્ન્ ઉષસં વહન્તઃ ।
યાતિ શુભ્રા વિશ્વપિશા રથેન દધાતિ રત્નં વિધતે જનાય ॥

સત્યા સત્યેભિર્ મહતી મહદ્ભિર્ દેવી દેવેભિર્ યજતા યજત્રૈઃ ।
રુજદ્ દૃળ્હાનિ દદદ્ ઉસ્રિયાણામ્ પ્રતિ ગાવ ઉષસં વાવશન્ત ॥

નૂ નો ગોમદ્ વીરવદ્ ધેહિ રત્નમ્ ઉષો અશ્વાવત્ પુરુભોજો અસ્મે ।
મા નો બર્હિઃ પુરુષતા નિદે કર્ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥