ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.073

અતારિષ્મ તમસસ્ પારમ્ અસ્ય પ્રતિ સ્તોમં દેવયન્તો દધાનાઃ ।
પુરુદંસા પુરુતમા પુરાજામર્ત્યા હવતે અશ્વિના ગીઃ ॥

ન્ય્ ઉ પ્રિયો મનુષઃ સાદિ હોતા નાસત્યા યો યજતે વન્દતે ચ ।
અશ્નીતમ્ મધ્વો અશ્વિના ઉપાક આ વાં વોચે વિદથેષુ પ્રયસ્વાન્ ॥

અહેમ યજ્ઞમ્ પથામ્ ઉરાણા ઇમાં સુવૃક્તિં વૃષણા જુષેથામ્ ।
શ્રુષ્ટીવેવ પ્રેષિતો વામ્ અબોધિ પ્રતિ સ્તોમૈર્ જરમાણો વસિષ્ઠઃ ॥

ઉપ ત્યા વહ્ની ગમતો વિશં નો રક્ષોહણા સમ્ભૃતા વીળુપાણી ।
સમ્ અન્ધાંસ્ય્ અગ્મત મત્સરાણિ મા નો મર્ધિષ્ટમ્ આ ગતં શિવેન ॥

આ પશ્ચાતાન્ નાસત્યા પુરસ્તાદ્ આશ્વિના યાતમ્ અધરાદ્ ઉદક્તાત્ ।
આ વિશ્વતઃ પાઞ્ચજન્યેન રાયા યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥