ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.070

આ વિશ્વવારાશ્વિના ગતં નઃ પ્ર તત્ સ્થાનમ્ અવાચિ વામ્ પૃથિવ્યામ્ ।
અશ્વો ન વાજી શુનપૃષ્ઠો અસ્થાદ્ આ યત્ સેદથુર્ ધ્રુવસે ન યોનિમ્ ॥

સિષક્તિ સા વાં સુમતિશ્ ચનિષ્ઠાતાપિ ઘર્મો મનુષો દુરોણે ।
યો વાં સમુદ્રાન્ સરિતઃ પિપર્ત્ય્ એતગ્વા ચિન્ ન સુયુજા યુજાનઃ ॥

યાનિ સ્થાનાન્ય્ અશ્વિના દધાથે દિવો યહ્વીષ્વ્ ઓષધીષુ વિક્ષુ ।
નિ પર્વતસ્ય મૂર્ધનિ સદન્તેષં જનાય દાશુષે વહન્તા ॥

ચનિષ્ટં દેવા ઓષધીષ્વ્ અપ્સુ યદ્ યોગ્યા અશ્નવૈથે ઋષીણામ્ ।
પુરૂણિ રત્ના દધતૌ ન્ય્ અ1સ્મે અનુ પૂર્વાણિ ચખ્યથુર્ યુગાનિ ॥

શુશ્રુવાંસા ચિદ્ અશ્વિના પુરૂણ્ય્ અભિ બ્રહ્માણિ ચક્ષાથે ઋષીણામ્ ।
પ્રતિ પ્ર યાતં વરમ્ આ જનાયાસ્મે વામ્ અસ્તુ સુમતિશ્ ચનિષ્ઠા ॥

યો વાં યજ્ઞો નાસત્યા હવિષ્માન્ કૃતબ્રહ્મા સમર્યો3 ભવાતિ ।
ઉપ પ્ર યાતં વરમ્ આ વસિષ્ઠમ્ ઇમા બ્રહ્માણ્ય્ ઋચ્યન્તે યુવભ્યામ્ ॥

ઇયમ્ મનીષા ઇયમ્ અશ્વિના ગીર્ ઇમાં સુવૃક્તિં વૃષણા જુષેથામ્ ।
ઇમા બ્રહ્માણિ યુવયૂન્ય્ અગ્મન્ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥