ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.046

ઇમા રુદ્રાય સ્થિરધન્વને ગિરઃ ક્ષિપ્રેષવે દેવાય સ્વધાવ્ને ।
અષાળ્હાય સહમાનાય વેધસે તિગ્માયુધાય ભરતા શૃણોતુ નઃ ॥

સ હિ ક્ષયેણ ક્ષમ્યસ્ય જન્મનઃ સામ્રાજ્યેન દિવ્યસ્ય ચેતતિ ।
અવન્ન્ અવન્તીર્ ઉપ નો દુરશ્ ચરાનમીવો રુદ્ર જાસુ નો ભવ ॥

યા તે દિદ્યુદ્ અવસૃષ્ટા દિવસ્ પરિ ક્ષ્મયા ચરતિ પરિ સા વૃણક્તુ નઃ ।
સહસ્રં તે સ્વપિવાત ભેષજા મા નસ્ તોકેષુ તનયેષુ રીરિષઃ ॥

મા નો વધી રુદ્ર મા પરા દા મા તે ભૂમ પ્રસિતૌ હીળિતસ્ય ।
આ નો ભજ બર્હિષિ જીવશંસે યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥