ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.039

ઊર્ધ્વો અગ્નિઃ સુમતિં વસ્વો અશ્રેત્ પ્રતીચી જૂર્ણિર્ દેવતાતિમ્ એતિ ।
ભેજાતે અદ્રી રથ્યેવ પન્થામ્ ઋતં હોતા ન ઇષિતો યજાતિ ॥

પ્ર વાવૃજે સુપ્રયા બર્હિર્ એષામ્ આ વિશ્પતીવ બીરિટ ઇયાતે ।
વિશામ્ અક્તોર્ ઉષસઃ પૂર્વહૂતૌ વાયુઃ પૂષા સ્વસ્તયે નિયુત્વાન્ ॥

જ્મયા અત્ર વસવો રન્ત દેવા ઉરાવ્ અન્તરિક્ષે મર્જયન્ત શુભ્રાઃ ।
અર્વાક્ પથ ઉરુજ્રયઃ કૃણુધ્વં શ્રોતા દૂતસ્ય જગ્મુષો નો અસ્ય ॥

તે હિ યજ્ઞેષુ યજ્ઞિયાસ ઊમાઃ સધસ્થં વિશ્વે અભિ સન્તિ દેવાઃ ।
તાઁ અધ્વર ઉશતો યક્ષ્ય્ અગ્ને શ્રુષ્ટી ભગં નાસત્યા પુરંધિમ્ ॥

આગ્ને ગિરો દિવ આ પૃથિવ્યા મિત્રં વહ વરુણમ્ ઇન્દ્રમ્ અગ્નિમ્ ।
આર્યમણમ્ અદિતિં વિષ્ણુમ્ એષાં સરસ્વતી મરુતો માદયન્તામ્ ॥

રરે હવ્યમ્ મતિભિર્ યજ્ઞિયાનાં નક્ષત્ કામમ્ મર્ત્યાનામ્ અસિન્વન્ ।
ધાતા રયિમ્ અવિદસ્યં સદાસાં સક્ષીમહિ યુજ્યેભિર્ નુ દેવૈઃ ॥

નૂ રોદસી અભિષ્ટુતે વસિષ્ઠૈર્ ઋતાવાનો વરુણો મિત્રો અગ્નિઃ ।
યચ્છન્તુ ચન્દ્રા ઉપમં નો અર્કં યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥