ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.034

પ્ર શુક્રૈતુ દેવી મનીષા અસ્મત્ સુતષ્ટો રથો ન વાજી ॥

વિદુઃ પૃથિવ્યા દિવો જનિત્રં શૃણ્વન્ત્ય્ આપો અધ ક્ષરન્તીઃ ॥

આપશ્ ચિદ્ અસ્મૈ પિન્વન્ત પૃથ્વીર્ વૃત્રેષુ શૂરા મંસન્ત ઉગ્રાઃ ॥

આ ધૂર્ષ્વ્ અસ્મૈ દધાતાશ્વાન્ ઇન્દ્રો ન વજ્રી હિરણ્યબાહુઃ ॥

અભિ પ્ર સ્થાતાહેવ યજ્ઞં યાતેવ પત્મન્ ત્મના હિનોત ॥

ત્મના સમત્સુ હિનોત યજ્ઞં દધાત કેતું જનાય વીરમ્ ॥

ઉદ્ અસ્ય શુષ્માદ્ ભાનુર્ નાર્ત બિભર્તિ ભારમ્ પૃથિવી ન ભૂમ ॥

હ્વયામિ દેવાઁ અયાતુર્ અગ્ને સાધન્ન્ ઋતેન ધિયં દધામિ ॥

અભિ વો દેવીં ધિયં દધિધ્વમ્ પ્ર વો દેવત્રા વાચં કૃણુધ્વમ્ ॥

આ ચષ્ટ આસામ્ પાથો નદીનાં વરુણ ઉગ્રઃ સહસ્રચક્ષાઃ ॥

રાજા રાષ્ટ્રાનામ્ પેશો નદીનામ્ અનુત્તમ્ અસ્મૈ ક્ષત્રં વિશ્વાયુ ॥

અવિષ્ટો અસ્માન્ વિશ્વાસુ વિક્ષ્વ્ અદ્યું કૃણોત શંસં નિનિત્સોઃ ॥

વ્ય્ એતુ દિદ્યુદ્ દ્વિષામ્ અશેવા યુયોત વિષ્વગ્ રપસ્ તનૂનામ્ ॥

અવીન્ નો અગ્નિર્ હવ્યાન્ નમોભિઃ પ્રેષ્ઠો અસ્મા અધાયિ સ્તોમઃ ॥

સજૂર્ દેવેભિર્ અપાં નપાતં સખાયં કૃધ્વં શિવો નો અસ્તુ ॥

અબ્જામ્ ઉક્થૈર્ અહિં ગૃણીષે બુધ્ને નદીનાં રજઃસુ ષીદન્ ॥

મા નો ઽહિર્ બુધ્ન્યો રિષે ધાન્ મા યજ્ઞો અસ્ય સ્રિધદ્ ઋતાયોઃ ॥

ઉત ન એષુ નૃષુ શ્રવો ધુઃ પ્ર રાયે યન્તુ શર્ધન્તો અર્યઃ ॥

તપન્તિ શત્રું સ્વ1ર્ ણ ભૂમા મહાસેનાસો અમેભિર્ એષામ્ ॥

આ યન્ નઃ પત્નીર્ ગમન્ત્ય્ અચ્છા ત્વષ્ટા સુપાણિર્ દધાતુ વીરાન્ ॥

પ્રતિ નઃ સ્તોમં ત્વષ્ટા જુષેત સ્યાદ્ અસ્મે અરમતિર્ વસૂયુઃ ॥

તા નો રાસન્ રાતિષાચો વસૂન્ય્ આ રોદસી વરુણાની શૃણોતુ ।
વરૂત્રીભિઃ સુશરણો નો અસ્તુ ત્વષ્ટા સુદત્રો વિ દધાતુ રાયઃ ॥

તન્ નો રાયઃ પર્વતાસ્ તન્ ન આપસ્ તદ્ રાતિષાચ ઓષધીર્ ઉત દ્યૌઃ ।
વનસ્પતિભિઃ પૃથિવી સજોષા ઉભે રોદસી પરિ પાસતો નઃ ॥

અનુ તદ્ ઉર્વી રોદસી જિહાતામ્ અનુ દ્યુક્ષો વરુણ ઇન્દ્રસખા ।
અનુ વિશ્વે મરુતો યે સહાસો રાયઃ સ્યામ ધરુણં ધિયધ્યૈ ॥

તન્ ન ઇન્દ્રો વરુણો મિત્રો અગ્નિર્ આપ ઓષધીર્ વનિનો જુષન્ત ।
શર્મન્ સ્યામ મરુતામ્ ઉપસ્થે યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥