ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.031

પ્ર વ ઇન્દ્રાય માદનં હર્યશ્વાય ગાયત ।
સખાયઃ સોમપાવ્ને ॥

શંસેદ્ ઉક્થં સુદાનવ ઉત દ્યુક્ષં યથા નરઃ ।
ચકૃમા સત્યરાધસે ॥

ત્વં ન ઇન્દ્ર વાજયુસ્ ત્વં ગવ્યુઃ શતક્રતો ।
ત્વં હિરણ્યયુર્ વસો ॥

વયમ્ ઇન્દ્ર ત્વાયવો ઽભિ પ્ર ણોનુમો વૃષન્ ।
વિદ્ધી ત્વ્ અ1સ્ય નો વસો ॥

મા નો નિદે ચ વક્તવે ઽર્યો રન્ધીર્ અરાવ્ણે ।
ત્વે અપિ ક્રતુર્ મમ ॥

ત્વં વર્માસિ સપ્રથઃ પુરોયોધશ્ ચ વૃત્રહન્ ।
ત્વયા પ્રતિ બ્રુવે યુજા ॥

મહાઁ ઉતાસિ યસ્ય તે ઽનુ સ્વધાવરી સહઃ ।
મમ્નાતે ઇન્દ્ર રોદસી ॥

તં ત્વા મરુત્વતી પરિ ભુવદ્ વાણી સયાવરી ।
નક્ષમાણા સહ દ્યુભિઃ ॥

ઊર્ધ્વાસસ્ ત્વાન્વ્ ઇન્દવો ભુવન્ દસ્મમ્ ઉપ દ્યવિ ।
સં તે નમન્ત કૃષ્ટયઃ ॥

પ્ર વો મહે મહિવૃધે ભરધ્વમ્ પ્રચેતસે પ્ર સુમતિં કૃણુધ્વમ્ ।
વિશઃ પૂર્વીઃ પ્ર ચરા ચર્ષણિપ્રાઃ ॥

ઉરુવ્યચસે મહિને સુવૃક્તિમ્ ઇન્દ્રાય બ્રહ્મ જનયન્ત વિપ્રાઃ ।
તસ્ય વ્રતાનિ ન મિનન્તિ ધીરાઃ ॥

ઇન્દ્રં વાણીર્ અનુત્તમન્યુમ્ એવ સત્રા રાજાનં દધિરે સહધ્યૈ ।
હર્યશ્વાય બર્હયા સમ્ આપીન્ ॥