ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.030

આ નો દેવ શવસા યાહિ શુષ્મિન્ ભવા વૃધ ઇન્દ્ર રાયો અસ્ય ।
મહે નૃમ્ણાય નૃપતે સુવજ્ર મહિ ક્ષત્રાય પૌંસ્યાય શૂર ॥

હવન્ત ઉ ત્વા હવ્યં વિવાચિ તનૂષુ શૂરાઃ સૂર્યસ્ય સાતૌ ।
ત્વં વિશ્વેષુ સેન્યો જનેષુ ત્વં વૃત્રાણિ રન્ધયા સુહન્તુ ॥

અહા યદ્ ઇન્દ્ર સુદિના વ્યુચ્છાન્ દધો યત્ કેતુમ્ ઉપમં સમત્સુ ।
ન્ય્ અ1ગ્નિઃ સીદદ્ અસુરો ન હોતા હુવાનો અત્ર સુભગાય દેવાન્ ॥

વયં તે ત ઇન્દ્ર યે ચ દેવ સ્તવન્ત શૂર દદતો મઘાનિ ।
યચ્છા સૂરિભ્ય ઉપમં વરૂથં સ્વાભુવો જરણામ્ અશ્નવન્ત ॥

વોચેમેદ્ ઇન્દ્રમ્ મઘવાનમ્ એનમ્ મહો રાયો રાધસો યદ્ દદન્ નઃ ।
યો અર્ચતો બ્રહ્મકૃતિમ્ અવિષ્ઠો યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥