ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.029

અયં સોમ ઇન્દ્ર તુભ્યં સુન્વ આ તુ પ્ર યાહિ હરિવસ્ તદોકાઃ ।
પિબા ત્વ્ અ1સ્ય સુષુતસ્ય ચારોર્ દદો મઘાનિ મઘવન્ન્ ઇયાનઃ ॥

બ્રહ્મન્ વીર બ્રહ્મકૃતિં જુષાણો ઽર્વાચીનો હરિભિર્ યાહિ તૂયમ્ ।
અસ્મિન્ન્ ઊ ષુ સવને માદયસ્વોપ બ્રહ્માણિ શૃણવ ઇમા નઃ ॥

કા તે અસ્ત્ય્ અરંકૃતિઃ સૂક્તૈઃ કદા નૂનં તે મઘવન્ દાશેમ ।
વિશ્વા મતીર્ આ તતને ત્વાયાધા મ ઇન્દ્ર શૃણવો હવેમા ॥

ઉતો ઘા તે પુરુષ્યા3 ઇદ્ આસન્ યેષામ્ પૂર્વેષામ્ અશૃણોર્ ઋષીણામ્ ।
અધાહં ત્વા મઘવઞ્ જોહવીમિ ત્વં ન ઇન્દ્રાસિ પ્રમતિઃ પિતેવ ॥

વોચેમેદ્ ઇન્દ્રમ્ મઘવાનમ્ એનમ્ મહો રાયો રાધસો યદ્ દદન્ નઃ ।
યો અર્ચતો બ્રહ્મકૃતિમ્ અવિષ્ઠો યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥