ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.027

ઇન્દ્રં નરો નેમધિતા હવન્તે યત્ પાર્યા યુનજતે ધિયસ્ તાઃ ।
શૂરો નૃષાતા શવસશ્ ચકાન આ ગોમતિ વ્રજે ભજા ત્વં નઃ ॥

ય ઇન્દ્ર શુષ્મો મઘવન્ તે અસ્તિ શિક્ષા સખિભ્યઃ પુરુહૂત નૃભ્યઃ ।
ત્વં હિ દૃળ્હા મઘવન્ વિચેતા અપા વૃધિ પરિવૃતં ન રાધઃ ॥

ઇન્દ્રો રાજા જગતશ્ ચર્ષણીનામ્ અધિ ક્ષમિ વિષુરૂપં યદ્ અસ્તિ ।
તતો દદાતિ દાશુષે વસૂનિ ચોદદ્ રાધ ઉપસ્તુતશ્ ચિદ્ અર્વાક્ ॥

નૂ ચિન્ ન ઇન્દ્રો મઘવા સહૂતી દાનો વાજં નિ યમતે ન ઊતી ।
અનૂના યસ્ય દક્ષિણા પીપાય વામં નૃભ્યો અભિવીતા સખિભ્યઃ ॥

નૂ ઇન્દ્ર રાયે વરિવસ્ કૃધી ન આ તે મનો વવૃત્યામ મઘાય ।
ગોમદ્ અશ્વાવદ્ રથવદ્ વ્યન્તો યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥