ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.025

આ તે મહ ઇન્દ્રોત્ય્ ઉગ્ર સમન્યવો યત્ સમરન્ત સેનાઃ ।
પતાતિ દિદ્યુન્ નર્યસ્ય બાહ્વોર્ મા તે મનો વિષ્વદ્ર્ય1ગ્ વિ ચારીત્ ॥

નિ દુર્ગ ઇન્દ્ર શ્નથિહ્ય્ અમિત્રાઁ અભિ યે નો મર્તાસો અમન્તિ ।
આરે તં શંસં કૃણુહિ નિનિત્સોર્ આ નો ભર સમ્ભરણં વસૂનામ્ ॥

શતં તે શિપ્રિન્ન્ ઊતયઃ સુદાસે સહસ્રં શંસા ઉત રાતિર્ અસ્તુ ।
જહિ વધર્ વનુષો મર્ત્યસ્યાસ્મે દ્યુમ્નમ્ અધિ રત્નં ચ ધેહિ ॥

ત્વાવતો હીન્દ્ર ક્રત્વે અસ્મિ ત્વાવતો ઽવિતુઃ શૂર રાતૌ ।
વિશ્વેદ્ અહાનિ તવિષીવ ઉગ્રઁ ઓકઃ કૃણુષ્વ હરિવો ન મર્ધીઃ ॥

કુત્સા એતે હર્યશ્વાય શૂષમ્ ઇન્દ્રે સહો દેવજૂતમ્ ઇયાનાઃ ।
સત્રા કૃધિ સુહના શૂર વૃત્રા વયં તરુત્રાઃ સનુયામ વાજમ્ ॥

એવા ન ઇન્દ્ર વાર્યસ્ય પૂર્ધિ પ્ર તે મહીં સુમતિં વેવિદામ ।
ઇષમ્ પિન્વ મઘવદ્ભ્યઃ સુવીરાં યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥