ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.020

ઉગ્રો જજ્ઞે વીર્યાય સ્વધાવાઞ્ ચક્રિર્ અપો નર્યો યત્ કરિષ્યન્ ।
જગ્મિર્ યુવા નૃષદનમ્ અવોભિસ્ ત્રાતા ન ઇન્દ્ર એનસો મહશ્ ચિત્ ॥

હન્તા વૃત્રમ્ ઇન્દ્રઃ શૂશુવાનઃ પ્રાવીન્ નુ વીરો જરિતારમ્ ઊતી ।
કર્તા સુદાસે અહ વા ઉ લોકં દાતા વસુ મુહુર્ આ દાશુષે ભૂત્ ॥

યુધ્મો અનર્વા ખજકૃત્ સમદ્વા શૂરઃ સત્રાષાડ્ જનુષેમ્ અષાળ્હઃ ।
વ્ય્ આસ ઇન્દ્રઃ પૃતનાઃ સ્વોજા અધા વિશ્વં શત્રૂયન્તં જઘાન ॥

ઉભે ચિદ્ ઇન્દ્ર રોદસી મહિત્વા પપ્રાથ તવિષીભિસ્ તુવિષ્મઃ ।
નિ વજ્રમ્ ઇન્દ્રો હરિવાન્ મિમિક્ષન્ સમ્ અન્ધસા મદેષુ વા ઉવોચ ॥

વૃષા જજાન વૃષણં રણાય તમ્ ઉ ચિન્ નારી નર્યં સસૂવ ।
પ્ર યઃ સેનાનીર્ અધ નૃભ્યો અસ્તીનઃ સત્વા ગવેષણઃ સ ધૃષ્ણુઃ ॥

નૂ ચિત્ સ ભ્રેષતે જનો ન રેષન્ મનો યો અસ્ય ઘોરમ્ આવિવાસાત્ ।
યજ્ઞૈર્ ય ઇન્દ્રે દધતે દુવાંસિ ક્ષયત્ સ રાય ઋતપા ઋતેજાઃ ॥

યદ્ ઇન્દ્ર પૂર્વો અપરાય શિક્ષન્ન્ અયજ્ જ્યાયાન્ કનીયસો દેષ્ણમ્ ।
અમૃત ઇત્ પર્ય્ આસીત દૂરમ્ આ ચિત્ર ચિત્ર્યમ્ ભરા રયિં નઃ ॥

યસ્ ત ઇન્દ્ર પ્રિયો જનો દદાશદ્ અસન્ નિરેકે અદ્રિવઃ સખા તે ।
વયં તે અસ્યાં સુમતૌ ચનિષ્ઠાઃ સ્યામ વરૂથે અઘ્નતો નૃપીતૌ ॥

એષ સ્તોમો અચિક્રદદ્ વૃષા ત ઉત સ્તામુર્ મઘવન્ન્ અક્રપિષ્ટ ।
રાયસ્ કામો જરિતારં ત આગન્ ત્વમ્ અઙ્ગ શક્ર વસ્વ આ શકો નઃ ॥

સ ન ઇન્દ્ર ત્વયતાયા ઇષે ધાસ્ ત્મના ચ યે મઘવાનો જુનન્તિ ।
વસ્વી ષુ તે જરિત્રે અસ્તુ શક્તિર્ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥