ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.011

મહાઁ અસ્ય્ અધ્વરસ્ય પ્રકેતો ન ઋતે ત્વદ્ અમૃતા માદયન્તે ।
આ વિશ્વેભિઃ સરથં યાહિ દેવૈર્ ન્ય્ અગ્ને હોતા પ્રથમઃ સદેહ ॥

ત્વામ્ ઈળતે અજિરં દૂત્યાય હવિષ્મન્તઃ સદમ્ ઇન્ માનુષાસઃ ।
યસ્ય દેવૈર્ આસદો બર્હિર્ અગ્ને ઽહાન્ય્ અસ્મૈ સુદિના ભવન્તિ ॥

ત્રિશ્ ચિદ્ અક્તોઃ પ્ર ચિકિતુર્ વસૂનિ ત્વે અન્તર્ દાશુષે મર્ત્યાય ।
મનુષ્વદ્ અગ્ન ઇહ યક્ષિ દેવાન્ ભવા નો દૂતો અભિશસ્તિપાવા ॥

અગ્નિર્ ઈશે બૃહતો અધ્વરસ્યાગ્નિર્ વિશ્વસ્ય હવિષઃ કૃતસ્ય ।
ક્રતું હ્ય્ અસ્ય વસવો જુષન્તાથા દેવા દધિરે હવ્યવાહમ્ ॥

આગ્ને વહ હવિરદ્યાય દેવાન્ ઇન્દ્રજ્યેષ્ઠાસ ઇહ માદયન્તામ્ ।
ઇમં યજ્ઞં દિવિ દેવેષુ ધેહિ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥