ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.012

અગન્મ મહા નમસા યવિષ્ઠં યો દીદાય સમિદ્ધઃ સ્વે દુરોણે ।
ચિત્રભાનું રોદસી અન્તર્ ઉર્વી સ્વાહુતં વિશ્વતઃ પ્રત્યઞ્ચમ્ ॥

સ મહ્ના વિશ્વા દુરિતાનિ સાહ્વાન્ અગ્નિઃ ષ્ટવે દમ આ જાતવેદાઃ ।
સ નો રક્ષિષદ્ દુરિતાદ્ અવદ્યાદ્ અસ્માન્ ગૃણત ઉત નો મઘોનઃ ॥

ત્વં વરુણ ઉત મિત્રો અગ્ને ત્વાં વર્ધન્તિ મતિભિર્ વસિષ્ઠાઃ ।
ત્વે વસુ સુષણનાનિ સન્તુ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥