ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.005

પ્રાગ્નયે તવસે ભરધ્વં ગિરં દિવો અરતયે પૃથિવ્યાઃ ।
યો વિશ્વેષામ્ અમૃતાનામ્ ઉપસ્થે વૈશ્વાનરો વાવૃધે જાગૃવદ્ભિઃ ॥

પૃષ્ટો દિવિ ધાય્ય્ અગ્નિઃ પૃથિવ્યાં નેતા સિન્ધૂનાં વૃષભઃ સ્તિયાનામ્ ।
સ માનુષીર્ અભિ વિશો વિ ભાતિ વૈશ્વાનરો વાવૃધાનો વરેણ ॥

ત્વદ્ ભિયા વિશ આયન્ન્ અસિક્નીર્ અસમના જહતીર્ ભોજનાનિ ।
વૈશ્વાનર પૂરવે શોશુચાનઃ પુરો યદ્ અગ્ને દરયન્ન્ અદીદેઃ ॥

તવ ત્રિધાતુ પૃથિવી ઉત દ્યૌર્ વૈશ્વાનર વ્રતમ્ અગ્ને સચન્ત ।
ત્વમ્ ભાસા રોદસી આ તતન્થાજસ્રેણ શોચિષા શોશુચાનઃ ॥

ત્વામ્ અગ્ને હરિતો વાવશાના ગિરઃ સચન્તે ધુનયો ઘૃતાચીઃ ।
પતિં કૃષ્ટીનાં રથ્યં રયીણાં વૈશ્વાનરમ્ ઉષસાં કેતુમ્ અહ્નામ્ ॥

ત્વે અસુર્ય1ં વસવો ન્ય્ ઋણ્વન્ ક્રતું હિ તે મિત્રમહો જુષન્ત ।
ત્વં દસ્યૂઁર્ ઓકસો અગ્ન આજ ઉરુ જ્યોતિર્ જનયન્ન્ આર્યાય ॥

સ જાયમાનઃ પરમે વ્યોમન્ વાયુર્ ન પાથઃ પરિ પાસિ સદ્યઃ ।
ત્વમ્ ભુવના જનયન્ન્ અભિ ક્રન્ન્ અપત્યાય જાતવેદો દશસ્યન્ ॥

તામ્ અગ્ને અસ્મે ઇષમ્ એરયસ્વ વૈશ્વાનર દ્યુમતીં જાતવેદઃ ।
યયા રાધઃ પિન્વસિ વિશ્વવાર પૃથુ શ્રવો દાશુષે મર્ત્યાય ॥

તં નો અગ્ને મઘવદ્ભ્યઃ પુરુક્ષું રયિં નિ વાજં શ્રુત્યં યુવસ્વ ।
વૈશ્વાનર મહિ નઃ શર્મ યચ્છ રુદ્રેભિર્ અગ્ને વસુભિઃ સજોષાઃ ॥