ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.004

પ્ર વઃ શુક્રાય ભાનવે ભરધ્વં હવ્યમ્ મતિં ચાગ્નયે સુપૂતમ્ ।
યો દૈવ્યાનિ માનુષા જનૂંષ્ય્ અન્તર્ વિશ્વાનિ વિદ્મના જિગાતિ ॥

સ ગૃત્સો અગ્નિસ્ તરુણશ્ ચિદ્ અસ્તુ યતો યવિષ્ઠો અજનિષ્ટ માતુઃ ।
સં યો વના યુવતે શુચિદન્ ભૂરિ ચિદ્ અન્ના સમ્ ઇદ્ અત્તિ સદ્યઃ ॥

અસ્ય દેવસ્ય સંસદ્ય્ અનીકે યમ્ મર્તાસઃ શ્યેતં જગૃભ્રે ।
નિ યો ગૃભમ્ પૌરુષેયીમ્ ઉવોચ દુરોકમ્ અગ્નિર્ આયવે શુશોચ ॥

અયં કવિર્ અકવિષુ પ્રચેતા મર્તેષ્વ્ અગ્નિર્ અમૃતો નિ ધાયિ ।
સ મા નો અત્ર જુહુરઃ સહસ્વઃ સદા ત્વે સુમનસઃ સ્યામ ॥

આ યો યોનિં દેવકૃતં સસાદ ક્રત્વા હ્ય્ અ1ગ્નિર્ અમૃતાઁ અતારીત્ ।
તમ્ ઓષધીશ્ ચ વનિનશ્ ચ ગર્ભમ્ ભૂમિશ્ ચ વિશ્વધાયસમ્ બિભર્તિ ॥

ઈશે હ્ય્ અ1ગ્નિર્ અમૃતસ્ય ભૂરેર્ ઈશે રાયઃ સુવીર્યસ્ય દાતોઃ ।
મા ત્વા વયં સહસાવન્ન્ અવીરા માપ્સવઃ પરિ ષદામ માદુવઃ ॥

પરિષદ્યં હ્ય્ અરણસ્ય રેક્ણો નિત્યસ્ય રાયઃ પતયઃ સ્યામ ।
ન શેષો અગ્ને અન્યજાતમ્ અસ્ત્ય્ અચેતાનસ્ય મા પથો વિ દુક્ષઃ ॥

નહિ ગ્રભાયારણઃ સુશેવો ઽન્યોદર્યો મનસા મન્તવા ઉ ।
અધા ચિદ્ ઓકઃ પુનર્ ઇત્ સ એત્ય્ આ નો વાજ્ય્ અભીષાળ્ એતુ નવ્યઃ ॥

ત્વમ્ અગ્ને વનુષ્યતો નિ પાહિ ત્વમ્ ઉ નઃ સહસાવન્ન્ અવદ્યાત્ ।
સં ત્વા ધ્વસ્મન્વદ્ અભ્ય્ એતુ પાથઃ સં રયિઃ સ્પૃહયાય્યઃ સહસ્રી ॥

એતા નો અગ્ને સૌભગા દિદીહ્ય્ અપિ ક્રતું સુચેતસં વતેમ ।
વિશ્વા સ્તોતૃભ્યો ગૃણતે ચ સન્તુ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥