ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.069

સં વાં કર્મણા સમ્ ઇષા હિનોમીન્દ્રાવિષ્ણૂ અપસસ્ પારે અસ્ય ।
જુષેથાં યજ્ઞં દ્રવિણં ચ ધત્તમ્ અરિષ્ટૈર્ નઃ પથિભિઃ પારયન્તા ॥

યા વિશ્વાસાં જનિતારા મતીનામ્ ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ કલશા સોમધાના ।
પ્ર વાં ગિરઃ શસ્યમાના અવન્તુ પ્ર સ્તોમાસો ગીયમાનાસો અર્કૈઃ ॥

ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ મદપતી મદાનામ્ આ સોમં યાતં દ્રવિણો દધાના ।
સં વામ્ અઞ્જન્ત્વ્ અક્તુભિર્ મતીનાં સં સ્તોમાસઃ શસ્યમાનાસ ઉક્થૈઃ ॥

આ વામ્ અશ્વાસો અભિમાતિષાહ ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ સધમાદો વહન્તુ ।
જુષેથાં વિશ્વા હવના મતીનામ્ ઉપ બ્રહ્માણિ શૃણુતં ગિરો મે ॥

ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ તત્ પનયાય્યં વાં સોમસ્ય મદ ઉરુ ચક્રમાથે ।
અકૃણુતમ્ અન્તરિક્ષં વરીયો ઽપ્રથતં જીવસે નો રજાંસિ ॥

ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ હવિષા વાવૃધાનાગ્રાદ્વાના નમસા રાતહવ્યા ।
ઘૃતાસુતી દ્રવિણં ધત્તમ્ અસ્મે સમુદ્રઃ સ્થઃ કલશઃ સોમધાનઃ ॥

ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ પિબતમ્ મધ્વો અસ્ય સોમસ્ય દસ્રા જઠરમ્ પૃણેથામ્ ।
આ વામ્ અન્ધાંસિ મદિરાણ્ય્ અગ્મન્ન્ ઉપ બ્રહ્માણિ શૃણુતં હવમ્ મે ॥

ઉભા જિગ્યથુર્ ન પરા જયેથે ન પરા જિગ્યે કતરશ્ ચનૈનોઃ ।
ઇન્દ્રશ્ ચ વિષ્ણો યદ્ અપસ્પૃધેથાં ત્રેધા સહસ્રં વિ તદ્ ઐરયેથામ્ ॥