ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.067

વિશ્વેષાં વઃ સતાં જ્યેષ્ઠતમા ગીર્ભિર્ મિત્રાવરુણા વાવૃધધ્યૈ ।
સં યા રશ્મેવ યમતુર્ યમિષ્ઠા દ્વા જનાઁ અસમા બાહુભિઃ સ્વૈઃ ॥

ઇયમ્ મદ્ વામ્ પ્ર સ્તૃણીતે મનીષોપ પ્રિયા નમસા બર્હિર્ અચ્છ ।
યન્તં નો મિત્રાવરુણાવ્ અધૃષ્ટં છર્દિર્ યદ્ વાં વરૂથ્યં સુદાનૂ ॥

આ યાતમ્ મિત્રાવરુણા સુશસ્ત્ય્ ઉપ પ્રિયા નમસા હૂયમાના ।
સં યાવ્ અપ્નઃસ્થો અપસેવ જનાઞ્ છ્રુધીયતશ્ ચિદ્ યતથો મહિત્વા ॥

અશ્વા ન યા વાજિના પૂતબન્ધૂ ઋતા યદ્ ગર્ભમ્ અદિતિર્ ભરધ્યૈ ।
પ્ર યા મહિ મહાન્તા જાયમાના ઘોરા મર્તાય રિપવે નિ દીધઃ ॥

વિશ્વે યદ્ વામ્ મંહના મન્દમાનાઃ ક્ષત્રં દેવાસો અદધુઃ સજોષાઃ ।
પરિ યદ્ ભૂથો રોદસી ચિદ્ ઉર્વી સન્તિ સ્પશો અદબ્ધાસો અમૂરાઃ ॥

તા હિ ક્ષત્રં ધારયેથે અનુ દ્યૂન્ દૃંહેથે સાનુમ્ ઉપમાદ્ ઇવ દ્યોઃ ।
દૃળ્હો નક્ષત્ર ઉત વિશ્વદેવો ભૂમિમ્ આતાન્ દ્યાં ધાસિનાયોઃ ॥

તા વિગ્રં ધૈથે જઠરમ્ પૃણધ્યા આ યત્ સદ્મ સભૃતયઃ પૃણન્તિ ।
ન મૃષ્યન્તે યુવતયો ઽવાતા વિ યત્ પયો વિશ્વજિન્વા ભરન્તે ॥

તા જિહ્વયા સદમ્ એદં સુમેધા આ યદ્ વાં સત્યો અરતિર્ ઋતે ભૂત્ ।
તદ્ વામ્ મહિત્વં ઘૃતાન્નાવ્ અસ્તુ યુવં દાશુષે વિ ચયિષ્ટમ્ અંહઃ ॥

પ્ર યદ્ વામ્ મિત્રાવરુણા સ્પૂર્ધન્ પ્રિયા ધામ યુવધિતા મિનન્તિ ।
ન યે દેવાસ ઓહસા ન મર્તા અયજ્ઞસાચો અપ્યો ન પુત્રાઃ ॥

વિ યદ્ વાચં કીસ્તાસો ભરન્તે શંસન્તિ કે ચિન્ નિવિદો મનાનાઃ ।
આદ્ વામ્ બ્રવામ સત્યાન્ય્ ઉક્થા નકિર્ દેવેભિર્ યતથો મહિત્વા ॥

અવોર્ ઇત્થા વાં છર્દિષો અભિષ્ટૌ યુવોર્ મિત્રાવરુણાવ્ અસ્કૃધોયુ ।
અનુ યદ્ ગાવઃ સ્ફુરાન્ ઋજિપ્યં ધૃષ્ણું યદ્ રણે વૃષણં યુનજન્ ॥