ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.065

એષા સ્યા નો દુહિતા દિવોજાઃ ક્ષિતીર્ ઉચ્છન્તી માનુષીર્ અજીગઃ ।
યા ભાનુના રુશતા રામ્યાસ્વ્ અજ્ઞાયિ તિરસ્ તમસશ્ ચિદ્ અક્તૂન્ ॥

વિ તદ્ યયુર્ અરુણયુગ્ભિર્ અશ્વૈશ્ ચિત્રમ્ ભાન્ત્ય્ ઉષસશ્ ચન્દ્રરથાઃ ।
અગ્રં યજ્ઞસ્ય બૃહતો નયન્તીર્ વિ તા બાધન્તે તમ ઊર્મ્યાયાઃ ॥

શ્રવો વાજમ્ ઇષમ્ ઊર્જં વહન્તીર્ નિ દાશુષ ઉષસો મર્ત્યાય ।
મઘોનીર્ વીરવત્ પત્યમાના અવો ધાત વિધતે રત્નમ્ અદ્ય ॥

ઇદા હિ વો વિધતે રત્નમ્ અસ્તીદા વીરાય દાશુષ ઉષાસઃ ।
ઇદા વિપ્રાય જરતે યદ્ ઉક્થા નિ ષ્મ માવતે વહથા પુરા ચિત્ ॥

ઇદા હિ ત ઉષો અદ્રિસાનો ગોત્રા ગવામ્ અઙ્ગિરસો ગૃણન્તિ ।
વ્ય્ અ1ર્કેણ બિભિદુર્ બ્રહ્મણા ચ સત્યા નૃણામ્ અભવદ્ દેવહૂતિઃ ॥

ઉચ્છા દિવો દુહિતઃ પ્રત્નવન્ નો ભરદ્વાજવદ્ વિધતે મઘોનિ ।
સુવીરં રયિં ગૃણતે રિરીહ્ય્ ઉરુગાયમ્ અધિ ધેહિ શ્રવો નઃ ॥