ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.064

ઉદ્ ઉ શ્રિય ઉષસો રોચમાના અસ્થુર્ અપાં નોર્મયો રુશન્તઃ ।
કૃણોતિ વિશ્વા સુપથા સુગાન્ય્ અભૂદ્ ઉ વસ્વી દક્ષિણા મઘોની ॥

ભદ્રા દદૃક્ષ ઉર્વિયા વિ ભાસ્ય્ ઉત્ તે શોચિર્ ભાનવો દ્યામ્ અપપ્તન્ ।
આવિર્ વક્ષઃ કૃણુષે શુમ્ભમાનોષો દેવિ રોચમાના મહોભિઃ ॥

વહન્તિ સીમ્ અરુણાસો રુશન્તો ગાવઃ સુભગામ્ ઉર્વિયા પ્રથાનામ્ ।
અપેજતે શૂરો અસ્તેવ શત્રૂન્ બાધતે તમો અજિરો ન વોળ્હા ॥

સુગોત તે સુપથા પર્વતેષ્વ્ અવાતે અપસ્ તરસિ સ્વભાનો ।
સા ન આ વહ પૃથુયામન્ન્ ઋષ્વે રયિં દિવો દુહિતર્ ઇષયધ્યૈ ॥

સા વહ યોક્ષભિર્ અવાતોષો વરં વહસિ જોષમ્ અનુ ।
ત્વં દિવો દુહિતર્ યા હ દેવી પૂર્વહૂતૌ મંહના દર્શતા ભૂઃ ॥

ઉત્ તે વયશ્ ચિદ્ વસતેર્ અપપ્તન્ નરશ્ ચ યે પિતુભાજો વ્યુષ્ટૌ ।
અમા સતે વહસિ ભૂરિ વામમ્ ઉષો દેવિ દાશુષે મર્ત્યાય ॥