ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.060

શ્નથદ્ વૃત્રમ્ ઉત સનોતિ વાજમ્ ઇન્દ્રા યો અગ્ની સહુરી સપર્યાત્ ।
ઇરજ્યન્તા વસવ્યસ્ય ભૂરેઃ સહસ્તમા સહસા વાજયન્તા ॥

તા યોધિષ્ટમ્ અભિ ગા ઇન્દ્ર નૂનમ્ અપઃ સ્વર્ ઉષસો અગ્ન ઊળ્હાઃ ।
દિશઃ સ્વર્ ઉષસ ઇન્દ્ર ચિત્રા અપો ગા અગ્ને યુવસે નિયુત્વાન્ ॥

આ વૃત્રહણા વૃત્રહભિઃ શુષ્મૈર્ ઇન્દ્ર યાતં નમોભિર્ અગ્ને અર્વાક્ ।
યુવં રાધોભિર્ અકવેભિર્ ઇન્દ્રાગ્ને અસ્મે ભવતમ્ ઉત્તમેભિઃ ॥

તા હુવે યયોર્ ઇદમ્ પપ્ને વિશ્વમ્ પુરા કૃતમ્ ।
ઇન્દ્રાગ્ની ન મર્ધતઃ ॥

ઉગ્રા વિઘનિના મૃધ ઇન્દ્રાગ્ની હવામહે ।
તા નો મૃળાત ઈદૃશે ॥

હતો વૃત્રાણ્ય્ આર્યા હતો દાસાનિ સત્પતી ।
હતો વિશ્વા અપ દ્વિષઃ ॥

ઇન્દ્રાગ્ની યુવામ્ ઇમે3 ઽભિ સ્તોમા અનૂષત ।
પિબતં શમ્ભુવા સુતમ્ ॥

યા વાં સન્તિ પુરુસ્પૃહો નિયુતો દાશુષે નરા ।
ઇન્દ્રાગ્ની તાભિર્ આ ગતમ્ ॥

તાભિર્ આ ગચ્છતં નરોપેદં સવનં સુતમ્ ।
ઇન્દ્રાગ્ની સોમપીતયે ॥

તમ્ ઈળિષ્વ યો અર્ચિષા વના વિશ્વા પરિષ્વજત્ ।
કૃષ્ણા કૃણોતિ જિહ્વયા ॥

ય ઇદ્ધ આવિવાસતિ સુમ્નમ્ ઇન્દ્રસ્ય મર્ત્યઃ ।
દ્યુમ્નાય સુતરા અપઃ ॥

તા નો વાજવતીર્ ઇષ આશૂન્ પિપૃતમ્ અર્વતઃ ।
ઇન્દ્રમ્ અગ્નિં ચ વોળ્હવે ॥

ઉભા વામ્ ઇન્દ્રાગ્ની આહુવધ્યા ઉભા રાધસઃ સહ માદયધ્યૈ ।
ઉભા દાતારાવ્ ઇષાં રયીણામ્ ઉભા વાજસ્ય સાતયે હુવે વામ્ ॥

આ નો ગવ્યેભિર્ અશ્વ્યૈર્ વસવ્યૈ3ર્ ઉપ ગચ્છતમ્ ।
સખાયૌ દેવૌ સખ્યાય શમ્ભુવેન્દ્રાગ્ની તા હવામહે ॥

ઇન્દ્રાગ્ની શૃણુતં હવં યજમાનસ્ય સુન્વતઃ ।
વીતં હવ્યાન્ય્ આ ગતમ્ પિબતં સોમ્યમ્ મધુ ॥