ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.059

પ્ર નુ વોચા સુતેષુ વાં વીર્યા3 યાનિ ચક્રથુઃ ।
હતાસો વામ્ પિતરો દેવશત્રવ ઇન્દ્રાગ્ની જીવથો યુવમ્ ॥

બળ્ ઇત્થા મહિમા વામ્ ઇન્દ્રાગ્ની પનિષ્ઠ આ ।
સમાનો વાં જનિતા ભ્રાતરા યુવં યમાવ્ ઇહેહમાતરા ॥

ઓકિવાંસા સુતે સચાઁ અશ્વા સપ્તી ઇવાદને ।
ઇન્દ્રા ન્વ્ અ1ગ્ની અવસેહ વજ્રિણા વયં દેવા હવામહે ॥

ય ઇન્દ્રાગ્ની સુતેષુ વાં સ્તવત્ તેષ્વ્ ઋતાવૃધા ।
જોષવાકં વદતઃ પજ્રહોષિણા ન દેવા ભસથશ્ ચન ॥

ઇન્દ્રાગ્ની કો અસ્ય વાં દેવૌ મર્તશ્ ચિકેતતિ ।
વિષૂચો અશ્વાન્ યુયુજાન ઈયત એકઃ સમાન આ રથે ॥

ઇન્દ્રાગ્ની અપાદ્ ઇયમ્ પૂર્વાગાત્ પદ્વતીભ્યઃ ।
હિત્વી શિરો જિહ્વયા વાવદચ્ ચરત્ ત્રિંશત્ પદા ન્ય્ અક્રમીત્ ॥

ઇન્દ્રાગ્ની આ હિ તન્વતે નરો ધન્વાનિ બાહ્વોઃ ।
મા નો અસ્મિન્ મહાધને પરા વર્ક્તં ગવિષ્ટિષુ ॥

ઇન્દ્રાગ્ની તપન્તિ માઘા અર્યો અરાતયઃ ।
અપ દ્વેષાંસ્ય્ આ કૃતં યુયુતં સૂર્યાદ્ અધિ ॥

ઇન્દ્રાગ્ની યુવોર્ અપિ વસુ દિવ્યાનિ પાર્થિવા ।
આ ન ઇહ પ્ર યચ્છતં રયિં વિશ્વાયુપોષસમ્ ॥

ઇન્દ્રાગ્ની ઉક્થવાહસા સ્તોમેભિર્ હવનશ્રુતા ।
વિશ્વાભિર્ ગીર્ભિર્ આ ગતમ્ અસ્ય સોમસ્ય પીતયે ॥