ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.058

શુક્રં તે અન્યદ્ યજતં તે અન્યદ્ વિષુરૂપે અહની દ્યૌર્ ઇવાસિ ।
વિશ્વા હિ માયા અવસિ સ્વધાવો ભદ્રા તે પૂષન્ન્ ઇહ રાતિર્ અસ્તુ ॥

અજાશ્વઃ પશુપા વાજપસ્ત્યો ધિયંજિન્વો ભુવને વિશ્વે અર્પિતઃ ।
અષ્ટ્રામ્ પૂષા શિથિરામ્ ઉદ્વરીવૃજત્ સંચક્ષાણો ભુવના દેવ ઈયતે ॥

યાસ્ તે પૂષન્ નાવો અન્તઃ સમુદ્રે હિરણ્યયીર્ અન્તરિક્ષે ચરન્તિ ।
તાભિર્ યાસિ દૂત્યાં સૂર્યસ્ય કામેન કૃત શ્રવ ઇચ્છમાનઃ ॥

પૂષા સુબન્ધુર્ દિવ આ પૃથિવ્યા ઇળસ્ પતિર્ મઘવા દસ્મવર્ચાઃ ।
યં દેવાસો અદદુઃ સૂર્યાયૈ કામેન કૃતં તવસં સ્વઞ્ચમ્ ॥