ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.052

ન તદ્ દિવા ન પૃથિવ્યાનુ મન્યે ન યજ્ઞેન નોત શમીભિર્ આભિઃ ।
ઉબ્જન્તુ તં સુભ્વ1ઃ પર્વતાસો નિ હીયતામ્ અતિયાજસ્ય યષ્ટા ॥

અતિ વા યો મરુતો મન્યતે નો બ્રહ્મ વા યઃ ક્રિયમાણં નિનિત્સાત્ ।
તપૂંષિ તસ્મૈ વૃજિનાનિ સન્તુ બ્રહ્મદ્વિષમ્ અભિ તં શોચતુ દ્યૌઃ ॥

કિમ્ અઙ્ગ ત્વા બ્રહ્મણઃ સોમ ગોપાં કિમ્ અઙ્ગ ત્વાહુર્ અભિશસ્તિપાં નઃ ।
કિમ્ અઙ્ગ નઃ પશ્યસિ નિદ્યમાનાન્ બ્રહ્મદ્વિષે તપુષિં હેતિમ્ અસ્ય ॥

અવન્તુ મામ્ ઉષસો જાયમાના અવન્તુ મા સિન્ધવઃ પિન્વમાનાઃ ।
અવન્તુ મા પર્વતાસો ધ્રુવાસો ઽવન્તુ મા પિતરો દેવહૂતૌ ॥

વિશ્વદાનીં સુમનસઃ સ્યામ પશ્યેમ નુ સૂર્યમ્ ઉચ્ચરન્તમ્ ।
તથા કરદ્ વસુપતિર્ વસૂનાં દેવાઁ ઓહાનો ઽવસાગમિષ્ઠઃ ॥

ઇન્દ્રો નેદિષ્ઠમ્ અવસાગમિષ્ઠઃ સરસ્વતી સિન્ધુભિઃ પિન્વમાના ।
પર્જન્યો ન ઓષધીભિર્ મયોભુર્ અગ્નિઃ સુશંસઃ સુહવઃ પિતેવ ॥

વિશ્વે દેવાસ આ ગત શૃણુતા મ ઇમં હવમ્ ।
એદમ્ બર્હિર્ નિ ષીદત ॥

યો વો દેવા ઘૃતસ્નુના હવ્યેન પ્રતિભૂષતિ ।
તં વિશ્વ ઉપ ગચ્છથ ॥

ઉપ નઃ સૂનવો ગિરઃ શૃણ્વન્ત્વ્ અમૃતસ્ય યે ।
સુમૃળીકા ભવન્તુ નઃ ॥

વિશ્વે દેવા ઋતાવૃધ ઋતુભિર્ હવનશ્રુતઃ ।
જુષન્તાં યુજ્યમ્ પયઃ ॥

સ્તોત્રમ્ ઇન્દ્રો મરુદ્ગણસ્ ત્વષ્ટૃમાન્ મિત્રો અર્યમા ।
ઇમા હવ્યા જુષન્ત નઃ ॥

ઇમં નો અગ્ને અધ્વરં હોતર્ વયુનશો યજ ।
ચિકિત્વાન્ દૈવ્યં જનમ્ ॥

વિશ્વે દેવાઃ શૃણુતેમં હવમ્ મે યે અન્તરિક્ષે ય ઉપ દ્યવિ ષ્ઠ ।
યે અગ્નિજિહ્વા ઉત વા યજત્રા આસદ્યાસ્મિન્ બર્હિષિ માદયધ્વમ્ ॥

વિશ્વે દેવા મમ શૃણ્વન્તુ યજ્ઞિયા ઉભે રોદસી અપાં નપાચ્ ચ મન્મ ।
મા વો વચાંસિ પરિચક્ષ્યાણિ વોચં સુમ્નેષ્વ્ ઇદ્ વો અન્તમા મદેમ ॥

યે કે ચ જ્મા મહિનો અહિમાયા દિવો જજ્ઞિરે અપાં સધસ્થે ।
તે અસ્મભ્યમ્ ઇષયે વિશ્વમ્ આયુઃ ક્ષપ ઉસ્રા વરિવસ્યન્તુ દેવાઃ ॥

અગ્નીપર્જન્યાવ્ અવતં ધિયમ્ મે ઽસ્મિન્ હવે સુહવા સુષ્ટુતિં નઃ ।
ઇળામ્ અન્યો જનયદ્ ગર્ભમ્ અન્યઃ પ્રજાવતીર્ ઇષ આ ધત્તમ્ અસ્મે ॥

સ્તીર્ણે બર્હિષિ સમિધાને અગ્નૌ સૂક્તેન મહા નમસા વિવાસે ।
અસ્મિન્ નો અદ્ય વિદથે યજત્રા વિશ્વે દેવા હવિષિ માદયધ્વમ્ ॥