ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.051

ઉદ્ ઉ ત્યચ્ ચક્ષુર્ મહિ મિત્રયોર્ આઁ એતિ પ્રિયં વરુણયોર્ અદબ્ધમ્ ।
ઋતસ્ય શુચિ દર્શતમ્ અનીકં રુક્મો ન દિવ ઉદિતા વ્ય્ અદ્યૌત્ ॥

વેદ યસ્ ત્રીણિ વિદથાન્ય્ એષાં દેવાનાં જન્મ સનુતર્ આ ચ વિપ્રઃ ।
ઋજુ મર્તેષુ વૃજિના ચ પશ્યન્ન્ અભિ ચષ્ટે સૂરો અર્ય એવાન્ ॥

સ્તુષ ઉ વો મહ ઋતસ્ય ગોપાન્ અદિતિમ્ મિત્રં વરુણં સુજાતાન્ ।
અર્યમણમ્ ભગમ્ અદબ્ધધીતીન્ અચ્છા વોચે સધન્યઃ પાવકાન્ ॥

રિશાદસઃ સત્પતીઁર્ અદબ્ધાન્ મહો રાજ્ઞઃ સુવસનસ્ય દાતૄન્ ।
યૂનઃ સુક્ષત્રાન્ ક્ષયતો દિવો નૄન્ આદિત્યાન્ યામ્ય્ અદિતિં દુવોયુ ॥

દ્યૌ3ષ્ પિતઃ પૃથિવિ માતર્ અધ્રુગ્ અગ્ને ભ્રાતર્ વસવો મૃળતા નઃ ।
વિશ્વ આદિત્યા અદિતે સજોષા અસ્મભ્યં શર્મ બહુલં વિ યન્ત ॥

મા નો વૃકાય વૃક્યે સમસ્મા અઘાયતે રીરધતા યજત્રાઃ ।
યૂયં હિ ષ્ઠા રથ્યો નસ્ તનૂનાં યૂયં દક્ષસ્ય વચસો બભૂવ ॥

મા વ એનો અન્યકૃતમ્ ભુજેમ મા તત્ કર્મ વસવો યચ્ ચયધ્વે ।
વિશ્વસ્ય હિ ક્ષયથ વિશ્વદેવાઃ સ્વયં રિપુસ્ તન્વં રીરિષીષ્ટ ॥

નમ ઇદ્ ઉગ્રં નમ આ વિવાસે નમો દાધાર પૃથિવીમ્ ઉત દ્યામ્ ।
નમો દેવેભ્યો નમ ઈશ એષાં કૃતં ચિદ્ એનો નમસા વિવાસે ॥

ઋતસ્ય વો રથ્યઃ પૂતદક્ષાન્ ઋતસ્ય પસ્ત્યસદો અદબ્ધાન્ ।
તાઁ આ નમોભિર્ ઉરુચક્ષસો નૄન્ વિશ્વાન્ વ આ નમે મહો યજત્રાઃ ॥

તે હિ શ્રેષ્ઠવર્ચસસ્ ત ઉ નસ્ તિરો વિશ્વાનિ દુરિતા નયન્તિ ।
સુક્ષત્રાસો વરુણો મિત્રો અગ્નિર્ ઋતધીતયો વક્મરાજસત્યાઃ ॥

તે ન ઇન્દ્રઃ પૃથિવી ક્ષામ વર્ધન્ પૂષા ભગો અદિતિઃ પઞ્ચ જનાઃ ।
સુશર્માણઃ સ્વવસઃ સુનીથા ભવન્તુ નઃ સુત્રાત્રાસઃ સુગોપાઃ ॥

નૂ સદ્માનં દિવ્યં નંશિ દેવા ભારદ્વાજઃ સુમતિં યાતિ હોતા ।
આસાનેભિર્ યજમાનો મિયેધૈર્ દેવાનાં જન્મ વસૂયુર્ વવન્દ ॥

અપ ત્યં વૃજિનં રિપું સ્તેનમ્ અગ્ને દુરાધ્યમ્ ।
દવિષ્ઠમ્ અસ્ય સત્પતે કૃધી સુગમ્ ॥

ગ્રાવાણઃ સોમ નો હિ કં સખિત્વનાય વાવશુઃ ।
જહી ન્ય્ અ1ત્રિણમ્ પણિં વૃકો હિ ષઃ ॥

યૂયં હિ ષ્ઠા સુદાનવ ઇન્દ્રજ્યેષ્ઠા અભિદ્યવઃ ।
કર્તા નો અધ્વન્ન્ આ સુગં ગોપા અમા ॥

અપિ પન્થામ્ અગન્મહિ સ્વસ્તિગામ્ અનેહસમ્ ।
યેન વિશ્વાઃ પરિ દ્વિષો વૃણક્તિ વિન્દતે વસુ ॥