ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.045

ય આનયત્ પરાવતઃ સુનીતી તુર્વશં યદુમ્ ।
ઇન્દ્રઃ સ નો યુવા સખા ॥

અવિપ્રે ચિદ્ વયો દધદ્ અનાશુના ચિદ્ અર્વતા ।
ઇન્દ્રો જેતા હિતં ધનમ્ ॥

મહીર્ અસ્ય પ્રણીતયઃ પૂર્વીર્ ઉત પ્રશસ્તયઃ ।
નાસ્ય ક્ષીયન્ત ઊતયઃ ॥

સખાયો બ્રહ્મવાહસે ઽર્ચત પ્ર ચ ગાયત ।
સ હિ નઃ પ્રમતિર્ મહી ॥

ત્વમ્ એકસ્ય વૃત્રહન્ન્ અવિતા દ્વયોર્ અસિ ।
ઉતેદૃશે યથા વયમ્ ॥

નયસીદ્ વ્ અતિ દ્વિષઃ કૃણોષ્ય્ ઉક્થશંસિનઃ ।
નૃભિઃ સુવીર ઉચ્યસે ॥

બ્રહ્માણમ્ બ્રહ્મવાહસં ગીર્ભિઃ સખાયમ્ ઋગ્મિયમ્ ।
ગાં ન દોહસે હુવે ॥

યસ્ય વિશ્વાનિ હસ્તયોર્ ઊચુર્ વસૂનિ નિ દ્વિતા ।
વીરસ્ય પૃતનાષહઃ ॥

વિ દૃળ્હાનિ ચિદ્ અદ્રિવો જનાનાં શચીપતે ।
વૃહ માયા અનાનત ॥

તમ્ ઉ ત્વા સત્ય સોમપા ઇન્દ્ર વાજાનામ્ પતે ।
અહૂમહિ શ્રવસ્યવઃ ॥

તમ્ ઉ ત્વા યઃ પુરાસિથ યો વા નૂનં હિતે ધને ।
હવ્યઃ સ શ્રુધી હવમ્ ॥

ધીભિર્ અર્વદ્ભિર્ અર્વતો વાજાઁ ઇન્દ્ર શ્રવાય્યાન્ ।
ત્વયા જેષ્મ હિતં ધનમ્ ॥

અભૂર્ ઉ વીર ગિર્વણો મહાઁ ઇન્દ્ર ધને હિતે ।
ભરે વિતન્તસાય્યઃ ॥

યા ત ઊતિર્ અમિત્રહન્ મક્ષૂજવસ્તમાસતિ ।
તયા નો હિનુહી રથમ્ ॥

સ રથેન રથીતમો ઽસ્માકેનાભિયુગ્વના ।
જેષિ જિષ્ણો હિતં ધનમ્ ॥

ય એક ઇત્ તમ્ ઉ ષ્ટુહિ કૃષ્ટીનાં વિચર્ષણિઃ ।
પતિર્ જજ્ઞે વૃષક્રતુઃ ॥

યો ગૃણતામ્ ઇદ્ આસિથાપિર્ ઊતી શિવઃ સખા ।
સ ત્વં ન ઇન્દ્ર મૃળય ॥

ધિષ્વ વજ્રં ગભસ્ત્યો રક્ષોહત્યાય વજ્રિવઃ ।
સાસહીષ્ઠા અભિ સ્પૃધઃ ॥

પ્રત્નં રયીણાં યુજં સખાયં કીરિચોદનમ્ ।
બ્રહ્મવાહસ્તમં હુવે ॥

સ હિ વિશ્વાનિ પાર્થિવાઁ એકો વસૂનિ પત્યતે ।
ગિર્વણસ્તમો અધ્રિગુઃ ॥

સ નો નિયુદ્ભિર્ આ પૃણ કામં વાજેભિર્ અશ્વિભિઃ ।
ગોમદ્ભિર્ ગોપતે ધૃષત્ ॥

તદ્ વો ગાય સુતે સચા પુરુહૂતાય સત્વને ।
શં યદ્ ગવે ન શાકિને ॥

ન ઘા વસુર્ નિ યમતે દાનં વાજસ્ય ગોમતઃ ।
યત્ સીમ્ ઉપ શ્રવદ્ ગિરઃ ॥

કુવિત્સસ્ય પ્ર હિ વ્રજં ગોમન્તં દસ્યુહા ગમત્ ।
શચીભિર્ અપ નો વરત્ ॥

ઇમા ઉ ત્વા શતક્રતો ઽભિ પ્ર ણોનુવુર્ ગિરઃ ।
ઇન્દ્ર વત્સં ન માતરઃ ॥

દૂણાશં સખ્યં તવ ગૌર્ અસિ વીર ગવ્યતે ।
અશ્વો અશ્વાયતે ભવ ॥

સ મન્દસ્વા હ્ય્ અન્ધસો રાધસે તન્વા મહે ।
ન સ્તોતારં નિદે કરઃ ॥

ઇમા ઉ ત્વા સુતે-સુતે નક્ષન્તે ગિર્વણો ગિરઃ ।
વત્સં ગાવો ન ધેનવઃ ॥

પુરૂતમમ્ પુરૂણાં સ્તોતૄણાં વિવાચિ ।
વાજેભિર્ વાજયતામ્ ॥

અસ્માકમ્ ઇન્દ્ર ભૂતુ તે સ્તોમો વાહિષ્ઠો અન્તમઃ ।
અસ્માન્ રાયે મહે હિનુ ॥

અધિ બૃબુઃ પણીનાં વર્ષિષ્ઠે મૂર્ધન્ન્ અસ્થાત્ ।
ઉરુઃ કક્ષો ન ગાઙ્ગ્યઃ ॥

યસ્ય વાયોર્ ઇવ દ્રવદ્ ભદ્રા રાતિઃ સહસ્રિણી ।
સદ્યો દાનાય મંહતે ॥

તત્ સુ નો વિશ્વે અર્ય આ સદા ગૃણન્તિ કારવઃ ।
બૃબું સહસ્રદાતમં સૂરિં સહસ્રસાતમમ્ ॥