ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.033

ય ઓજિષ્ઠ ઇન્દ્ર તં સુ નો દા મદો વૃષન્ સ્વભિષ્ટિર્ દાસ્વાન્ ।
સૌવશ્વ્યં યો વનવત્ સ્વશ્વો વૃત્રા સમત્સુ સાસહદ્ અમિત્રાન્ ॥

ત્વાં હી3ન્દ્રાવસે વિવાચો હવન્તે ચર્ષણયઃ શૂરસાતૌ ।
ત્વં વિપ્રેભિર્ વિ પણીઁર્ અશાયસ્ ત્વોત ઇત્ સનિતા વાજમ્ અર્વા ॥

ત્વં તાઁ ઇન્દ્રોભયાઁ અમિત્રાન્ દાસા વૃત્રાણ્ય્ આર્યા ચ શૂર ।
વધીર્ વનેવ સુધિતેભિર્ અત્કૈર્ આ પૃત્સુ દર્ષિ નૃણાં નૃતમ ॥

સ ત્વં ન ઇન્દ્રાકવાભિર્ ઊતી સખા વિશ્વાયુર્ અવિતા વૃધે ભૂઃ ।
સ્વર્ષાતા યદ્ ધ્વયામસિ ત્વા યુધ્યન્તો નેમધિતા પૃત્સુ શૂર ॥

નૂનં ન ઇન્દ્રાપરાય ચ સ્યા ભવા મૃળીક ઉત નો અભિષ્ટૌ ।
ઇત્થા ગૃણન્તો મહિનસ્ય શર્મન્ દિવિ ષ્યામ પાર્યે ગોષતમાઃ ॥