ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.026

શ્રુધી ન ઇન્દ્ર હ્વયામસિ ત્વા મહો વાજસ્ય સાતૌ વાવૃષાણાઃ ।
સં યદ્ વિશો ઽયન્ત શૂરસાતા ઉગ્રં નો ઽવઃ પાર્યે અહન્ દાઃ ॥

ત્વાં વાજી હવતે વાજિનેયો મહો વાજસ્ય ગધ્યસ્ય સાતૌ ।
ત્વાં વૃત્રેષ્વ્ ઇન્દ્ર સત્પતિં તરુત્રં ત્વાં ચષ્ટે મુષ્ટિહા ગોષુ યુધ્યન્ ॥

ત્વં કવિં ચોદયો ઽર્કસાતૌ ત્વં કુત્સાય શુષ્ણં દાશુષે વર્ક્ ।
ત્વં શિરો અમર્મણઃ પરાહન્ન્ અતિથિગ્વાય શંસ્યં કરિષ્યન્ ॥

ત્વં રથમ્ પ્ર ભરો યોધમ્ ઋષ્વમ્ આવો યુધ્યન્તં વૃષભં દશદ્યુમ્ ।
ત્વં તુગ્રં વેતસવે સચાહન્ ત્વં તુજિં ગૃણન્તમ્ ઇન્દ્ર તૂતોઃ ॥

ત્વં તદ્ ઉક્થમ્ ઇન્દ્ર બર્હણા કઃ પ્ર યચ્ છતા સહસ્રા શૂર દર્ષિ ।
અવ ગિરેર્ દાસં શમ્બરં હન્ પ્રાવો દિવોદાસં ચિત્રાભિર્ ઊતી ॥

ત્વં શ્રદ્ધાભિર્ મન્દસાનઃ સોમૈર્ દભીતયે ચુમુરિમ્ ઇન્દ્ર સિષ્વપ્ ।
ત્વં રજિમ્ પિઠીનસે દશસ્યન્ ષષ્ટિં સહસ્રા શચ્યા સચાહન્ ॥

અહં ચન તત્ સૂરિભિર્ આનશ્યાં તવ જ્યાય ઇન્દ્ર સુમ્નમ્ ઓજઃ ।
ત્વયા યત્ સ્તવન્તે સધવીર વીરાસ્ ત્રિવરૂથેન નહુષા શવિષ્ઠ ॥

વયં તે અસ્યામ્ ઇન્દ્ર દ્યુમ્નહૂતૌ સખાયઃ સ્યામ મહિન પ્રેષ્ઠાઃ ।
પ્રાતર્દનિઃ ક્ષત્રશ્રીર્ અસ્તુ શ્રેષ્ઠો ઘને વૃત્રાણાં સનયે ધનાનામ્ ॥