ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.025

યા ત ઊતિર્ અવમા યા પરમા યા મધ્યમેન્દ્ર શુષ્મિન્ન્ અસ્તિ ।
તાભિર્ ઊ ષુ વૃત્રહત્યે ઽવીર્ ન એભિશ્ ચ વાજૈર્ મહાન્ ન ઉગ્ર ॥

આભિઃ સ્પૃધો મિથતીર્ અરિષણ્યન્ન્ અમિત્રસ્ય વ્યથયા મન્યુમ્ ઇન્દ્ર ।
આભિર્ વિશ્વા અભિયુજો વિષૂચીર્ આર્યાય વિશો ઽવ તારીર્ દાસીઃ ॥

ઇન્દ્ર જામય ઉત યે ઽજામયો ઽર્વાચીનાસો વનુષો યુયુજ્રે ।
ત્વમ્ એષાં વિથુરા શવાંસિ જહિ વૃષ્ણ્યાનિ કૃણુહી પરાચઃ ॥

શૂરો વા શૂરં વનતે શરીરૈસ્ તનૂરુચા તરુષિ યત્ કૃણ્વૈતે ।
તોકે વા ગોષુ તનયે યદ્ અપ્સુ વિ ક્રન્દસી ઉર્વરાસુ બ્રવૈતે ॥

નહિ ત્વા શૂરો ન તુરો ન ધૃષ્ણુર્ ન ત્વા યોધો મન્યમાનો યુયોધ ।
ઇન્દ્ર નકિષ્ ટ્વા પ્રત્ય્ અસ્ત્ય્ એષાં વિશ્વા જાતાન્ય્ અભ્ય્ અસિ તાનિ ॥

સ પત્યત ઉભયોર્ નૃમ્ણમ્ અયોર્ યદી વેધસઃ સમિથે હવન્તે ।
વૃત્રે વા મહો નૃવતિ ક્ષયે વા વ્યચસ્વન્તા યદિ વિતન્તસૈતે ॥

અધ સ્મા તે ચર્ષણયો યદ્ એજાન્ ઇન્દ્ર ત્રાતોત ભવા વરૂતા ।
અસ્માકાસો યે નૃતમાસો અર્ય ઇન્દ્ર સૂરયો દધિરે પુરો નઃ ॥

અનુ તે દાયિ મહ ઇન્દ્રિયાય સત્રા તે વિશ્વમ્ અનુ વૃત્રહત્યે ।
અનુ ક્ષત્રમ્ અનુ સહો યજત્રેન્દ્ર દેવેભિર્ અનુ તે નૃષહ્યે ॥

એવા નઃ સ્પૃધઃ સમ્ અજા સમત્સ્વ્ ઇન્દ્ર રારન્ધિ મિથતીર્ અદેવીઃ ।
વિદ્યામ વસ્તોર્ અવસા ગૃણન્તો ભરદ્વાજા ઉત ત ઇન્દ્ર નૂનમ્ ॥