ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.024

વૃષા મદ ઇન્દ્રે શ્લોક ઉક્થા સચા સોમેષુ સુતપા ઋજીષી ।
અર્ચત્ર્યો મઘવા નૃભ્ય ઉક્થૈર્ દ્યુક્ષો રાજા ગિરામ્ અક્ષિતોતિઃ ॥

તતુરિર્ વીરો નર્યો વિચેતાઃ શ્રોતા હવં ગૃણત ઉર્વ્યૂતિઃ ।
વસુઃ શંસો નરાં કારુધાયા વાજી સ્તુતો વિદથે દાતિ વાજમ્ ॥

અક્ષો ન ચક્ર્યોઃ શૂર બૃહન્ પ્ર તે મહ્ના રિરિચે રોદસ્યોઃ ।
વૃક્ષસ્ય નુ તે પુરુહૂત વયા વ્ય્ ઊ3તયો રુરુહુર્ ઇન્દ્ર પૂર્વીઃ ॥

શચીવતસ્ તે પુરુશાક શાકા ગવામ્ ઇવ સ્રુતયઃ સંચરણીઃ ।
વત્સાનાં ન તન્તયસ્ ત ઇન્દ્ર દામન્વન્તો અદામાનઃ સુદામન્ ॥

અન્યદ્ અદ્ય કર્વરમ્ અન્યદ્ ઉ શ્વો ઽસચ્ ચ સન્ મુહુર્ આચક્રિર્ ઇન્દ્રઃ ।
મિત્રો નો અત્ર વરુણશ્ ચ પૂષાર્યો વશસ્ય પર્યેતાસ્તિ ॥

વિ ત્વદ્ આપો ન પર્વતસ્ય પૃષ્ઠાદ્ ઉક્થેભિર્ ઇન્દ્રાનયન્ત યજ્ઞૈઃ ।
તં ત્વાભિઃ સુષ્ટુતિભિર્ વાજયન્ત આજિં ન જગ્મુર્ ગિર્વાહો અશ્વાઃ ॥

ન યં જરન્તિ શરદો ન માસા ન દ્યાવ ઇન્દ્રમ્ અવકર્શયન્તિ ।
વૃદ્ધસ્ય ચિદ્ વર્ધતામ્ અસ્ય તનૂઃ સ્તોમેભિર્ ઉક્થૈશ્ ચ શસ્યમાના ॥

ન વીળવે નમતે ન સ્થિરાય ન શર્ધતે દસ્યુજૂતાય સ્તવાન્ ।
અજ્રા ઇન્દ્રસ્ય ગિરયશ્ ચિદ્ ઋષ્વા ગમ્ભીરે ચિદ્ ભવતિ ગાધમ્ અસ્મૈ ॥

ગમ્ભીરેણ ન ઉરુણામત્રિન્ પ્રેષો યન્ધિ સુતપાવન્ વાજાન્ ।
સ્થા ઊ ષુ ઊર્ધ્વ ઊતી અરિષણ્યન્ન્ અક્તોર્ વ્યુષ્ટૌ પરિતક્મ્યાયામ્ ॥

સચસ્વ નાયમ્ અવસે અભીક ઇતો વા તમ્ ઇન્દ્ર પાહિ રિષઃ ।
અમા ચૈનમ્ અરણ્યે પાહિ રિષો મદેમ શતહિમાઃ સુવીરાઃ ॥