ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.015

ઇમમ્ ઊ ષુ વો અતિથિમ્ ઉષર્બુધં વિશ્વાસાં વિશામ્ પતિમ્ ઋઞ્જસે ગિરા ।
વેતીદ્ દિવો જનુષા કચ્ ચિદ્ આ શુચિર્ જ્યોક્ ચિદ્ અત્તિ ગર્ભો યદ્ અચ્યુતમ્ ॥

મિત્રં ન યં સુધિતમ્ ભૃગવો દધુર્ વનસ્પતાવ્ ઈડ્યમ્ ઊર્ધ્વશોચિષમ્ ।
સ ત્વં સુપ્રીતો વીતહવ્યે અદ્ભુત પ્રશસ્તિભિર્ મહયસે દિવે-દિવે ॥

સ ત્વં દક્ષસ્યાવૃકો વૃધો ભૂર્ અર્યઃ પરસ્યાન્તરસ્ય તરુષઃ ।
રાયઃ સૂનો સહસો મર્ત્યેષ્વ્ આ છર્દિર્ યચ્છ વીતહવ્યાય સપ્રથો ભરદ્વાજાય સપ્રથઃ ॥

દ્યુતાનં વો અતિથિં સ્વર્ણરમ્ અગ્નિં હોતારમ્ મનુષઃ સ્વધ્વરમ્ ।
વિપ્રં ન દ્યુક્ષવચસં સુવૃક્તિભિર્ હવ્યવાહમ્ અરતિં દેવમ્ ઋઞ્જસે ॥

પાવકયા યશ્ ચિતયન્ત્યા કૃપા ક્ષામન્ રુરુચ ઉષસો ન ભાનુના ।
તૂર્વન્ ન યામન્ન્ એતશસ્ય નૂ રણ આ યો ઘૃણે ન તતૃષાણો અજરઃ ॥

અગ્નિમ્-અગ્નિં વઃ સમિધા દુવસ્યત પ્રિયમ્-પ્રિયં વો અતિથિં ગૃણીષણિ ।
ઉપ વો ગીર્ભિર્ અમૃતં વિવાસત દેવો દેવેષુ વનતે હિ વાર્યં દેવો દેવેષુ વનતે હિ નો દુવઃ ॥

સમિદ્ધમ્ અગ્નિં સમિધા ગિરા ગૃણે શુચિમ્ પાવકમ્ પુરો અધ્વરે ધ્રુવમ્ ।
વિપ્રં હોતારમ્ પુરુવારમ્ અદ્રુહં કવિં સુમ્નૈર્ ઈમહે જાતવેદસમ્ ॥

ત્વાં દૂતમ્ અગ્ને અમૃતં યુગે-યુગે હવ્યવાહં દધિરે પાયુમ્ ઈડ્યમ્ ।
દેવાસશ્ ચ મર્તાસશ્ ચ જાગૃવિં વિભું વિશ્પતિં નમસા નિ ષેદિરે ॥

વિભૂષન્ન્ અગ્ન ઉભયાઁ અનુ વ્રતા દૂતો દેવાનાં રજસી સમ્ ઈયસે ।
યત્ તે ધીતિં સુમતિમ્ આવૃણીમહે ઽધ સ્મા નસ્ ત્રિવરૂથઃ શિવો ભવ ॥

તં સુપ્રતીકં સુદૃશં સ્વઞ્ચમ્ અવિદ્વાંસો વિદુષ્ટરં સપેમ ।
સ યક્ષદ્ વિશ્વા વયુનાનિ વિદ્વાન્ પ્ર હવ્યમ્ અગ્નિર્ અમૃતેષુ વોચત્ ॥

તમ્ અગ્ને પાસ્ય્ ઉત તમ્ પિપર્ષિ યસ્ ત આનટ્ કવયે શૂર ધીતિમ્ ।
યજ્ઞસ્ય વા નિશિતિં વોદિતિં વા તમ્ ઇત્ પૃણક્ષિ શવસોત રાયા ॥

ત્વમ્ અગ્ને વનુષ્યતો નિ પાહિ ત્વમ્ ઉ નઃ સહસાવન્ન્ અવદ્યાત્ ।
સં ત્વા ધ્વસ્મન્વદ્ અભ્ય્ એતુ પાથઃ સં રયિઃ સ્પૃહયાય્યઃ સહસ્રી ॥

અગ્નિર્ હોતા ગૃહપતિઃ સ રાજા વિશ્વા વેદ જનિમા જાતવેદાઃ ।
દેવાનામ્ ઉત યો મર્ત્યાનાં યજિષ્ઠઃ સ પ્ર યજતામ્ ઋતાવા ॥

અગ્ને યદ્ અદ્ય વિશો અધ્વરસ્ય હોતઃ પાવકશોચે વેષ્ ટ્વં હિ યજ્વા ।
ઋતા યજાસિ મહિના વિ યદ્ ભૂર્ હવ્યા વહ યવિષ્ઠ યા તે અદ્ય ॥

અભિ પ્રયાંસિ સુધિતાનિ હિ ખ્યો નિ ત્વા દધીત રોદસી યજધ્યૈ ।
અવા નો મઘવન્ વાજસાતાવ્ અગ્ને વિશ્વાનિ દુરિતા તરેમ તા તરેમ તવાવસા તરેમ ॥

અગ્ને વિશ્વેભિઃ સ્વનીક દેવૈર્ ઊર્ણાવન્તમ્ પ્રથમઃ સીદ યોનિમ્ ।
કુલાયિનં ઘૃતવન્તં સવિત્રે યજ્ઞં નય યજમાનાય સાધુ ॥

ઇમમ્ ઉ ત્યમ્ અથર્વવદ્ અગ્નિમ્ મન્થન્તિ વેધસઃ ।
યમ્ અઙ્કૂયન્તમ્ આનયન્ન્ અમૂરં શ્યાવ્યાભ્યઃ ॥

જનિષ્વા દેવવીતયે સર્વતાતા સ્વસ્તયે ।
આ દેવાન્ વક્ષ્ય્ અમૃતાઁ ઋતાવૃધો યજ્ઞં દેવેષુ પિસ્પૃશઃ ॥

વયમ્ ઉ ત્વા ગૃહપતે જનાનામ્ અગ્ને અકર્મ સમિધા બૃહન્તમ્ ।
અસ્થૂરિ નો ગાર્હપત્યાનિ સન્તુ તિગ્મેન નસ્ તેજસા સં શિશાધિ ॥