ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.011

યજસ્વ હોતર્ ઇષિતો યજીયાન્ અગ્ને બાધો મરુતાં ન પ્રયુક્તિ ।
આ નો મિત્રાવરુણા નાસત્યા દ્યાવા હોત્રાય પૃથિવી વવૃત્યાઃ ॥

ત્વં હોતા મન્દ્રતમો નો અધ્રુગ્ અન્તર્ દેવો વિદથા મર્ત્યેષુ ।
પાવકયા જુહ્વા3 વહ્નિર્ આસાગ્ને યજસ્વ તન્વ1ં તવ સ્વામ્ ॥

ધન્યા ચિદ્ ધિ ત્વે ધિષણા વષ્ટિ પ્ર દેવાઞ્ જન્મ ગૃણતે યજધ્યૈ ।
વેપિષ્ઠો અઙ્ગિરસાં યદ્ ધ વિપ્રો મધુ ચ્છન્દો ભનતિ રેભ ઇષ્ટૌ ॥

અદિદ્યુતત્ સ્વ્ અપાકો વિભાવાગ્ને યજસ્વ રોદસી ઉરૂચી ।
આયું ન યં નમસા રાતહવ્યા અઞ્જન્તિ સુપ્રયસમ્ પઞ્ચ જનાઃ ॥

વૃઞ્જે હ યન્ નમસા બર્હિર્ અગ્નાવ્ અયામિ સ્રુગ્ ઘૃતવતી સુવૃક્તિઃ ।
અમ્યક્ષિ સદ્મ સદને પૃથિવ્યા અશ્રાયિ યજ્ઞઃ સૂર્યે ન ચક્ષુઃ ॥

દશસ્યા નઃ પુર્વણીક હોતર્ દેવેભિર્ અગ્ને અગ્નિભિર્ ઇધાનઃ ।
રાયઃ સૂનો સહસો વાવસાના અતિ સ્રસેમ વૃજનં નાંહઃ ॥