ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.006

પ્ર નવ્યસા સહસઃ સૂનુમ્ અચ્છા યજ્ઞેન ગાતુમ્ અવ ઇચ્છમાનઃ ।
વૃશ્ચદ્વનં કૃષ્ણયામં રુશન્તં વીતી હોતારં દિવ્યં જિગાતિ ॥

સ શ્વિતાનસ્ તન્યતૂ રોચનસ્થા અજરેભિર્ નાનદદ્ભિર્ યવિષ્ઠઃ ।
યઃ પાવકઃ પુરુતમઃ પુરૂણિ પૃથૂન્ય્ અગ્નિર્ અનુયાતિ ભર્વન્ ॥

વિ તે વિષ્વગ્ વાતજૂતાસો અગ્ને ભામાસઃ શુચે શુચયશ્ ચરન્તિ ।
તુવિમ્રક્ષાસો દિવ્યા નવગ્વા વના વનન્તિ ધૃષતા રુજન્તઃ ॥

યે તે શુક્રાસઃ શુચયઃ શુચિષ્મઃ ક્ષાં વપન્તિ વિષિતાસો અશ્વાઃ ।
અધ ભ્રમસ્ ત ઉર્વિયા વિ ભાતિ યાતયમાનો અધિ સાનુ પૃશ્નેઃ ॥

અધ જિહ્વા પાપતીતિ પ્ર વૃષ્ણો ગોષુયુધો નાશનિઃ સૃજાના ।
શૂરસ્યેવ પ્રસિતિઃ ક્ષાતિર્ અગ્નેર્ દુર્વર્તુર્ ભીમો દયતે વનાનિ ॥

આ ભાનુના પાર્થિવાનિ જ્રયાંસિ મહસ્ તોદસ્ય ધૃષતા તતન્થ ।
સ બાધસ્વાપ ભયા સહોભિઃ સ્પૃધો વનુષ્યન્ વનુષો નિ જૂર્વ ॥

સ ચિત્ર ચિત્રં ચિતયન્તમ્ અસ્મે ચિત્રક્ષત્ર ચિત્રતમં વયોધામ્ ।
ચન્દ્રં રયિમ્ પુરુવીરમ્ બૃહન્તં ચન્દ્ર ચન્દ્રાભિર્ ગૃણતે યુવસ્વ ॥