ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.005

હુવે વઃ સૂનું સહસો યુવાનમ્ અદ્રોઘવાચમ્ મતિભિર્ યવિષ્ઠમ્ ।
ય ઇન્વતિ દ્રવિણાનિ પ્રચેતા વિશ્વવારાણિ પુરુવારો અધ્રુક્ ॥

ત્વે વસૂનિ પુર્વણીક હોતર્ દોષા વસ્તોર્ એરિરે યજ્ઞિયાસઃ ।
ક્ષામેવ વિશ્વા ભુવનાનિ યસ્મિન્ સં સૌભગાનિ દધિરે પાવકે ॥

ત્વં વિક્ષુ પ્રદિવઃ સીદ આસુ ક્રત્વા રથીર્ અભવો વાર્યાણામ્ ।
અત ઇનોષિ વિધતે ચિકિત્વો વ્ય્ આનુષગ્ જાતવેદો વસૂનિ ॥

યો નઃ સનુત્યો અભિદાસદ્ અગ્ને યો અન્તરો મિત્રમહો વનુષ્યાત્ ।
તમ્ અજરેભિર્ વૃષભિસ્ તવ સ્વૈસ્ તપા તપિષ્ઠ તપસા તપસ્વાન્ ॥

યસ્ તે યજ્ઞેન સમિધા ય ઉક્થૈર્ અર્કેભિઃ સૂનો સહસો દદાશત્ ।
સ મર્ત્યેષ્વ્ અમૃત પ્રચેતા રાયા દ્યુમ્નેન શ્રવસા વિ ભાતિ ॥

સ તત્ કૃધીષિતસ્ તૂયમ્ અગ્ને સ્પૃધો બાધસ્વ સહસા સહસ્વાન્ ।
યચ્ છસ્યસે દ્યુભિર્ અક્તો વચોભિસ્ તજ્ જુષસ્વ જરિતુર્ ઘોષિ મન્મ ॥

અશ્યામ તં કામમ્ અગ્ને તવોતી અશ્યામ રયિં રયિવઃ સુવીરમ્ ।
અશ્યામ વાજમ્ અભિ વાજયન્તો ઽશ્યામ દ્યુમ્નમ્ અજરાજરં તે ॥