ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.083

અચ્છા વદ તવસં ગીર્ભિર્ આભિઃ સ્તુહિ પર્જન્યં નમસા વિવાસ ।
કનિક્રદદ્ વૃષભો જીરદાનૂ રેતો દધાત્ય્ ઓષધીષુ ગર્ભમ્ ॥

વિ વૃક્ષાન્ હન્ત્ય્ ઉત હન્તિ રક્ષસો વિશ્વમ્ બિભાય ભુવનમ્ મહાવધાત્ ।
ઉતાનાગા ઈષતે વૃષ્ણ્યાવતો યત્ પર્જન્યઃ સ્તનયન્ હન્તિ દુષ્કૃતઃ ॥

રથીવ કશયાશ્વાઁ અભિક્ષિપન્ન્ આવિર્ દૂતાન્ કૃણુતે વર્ષ્યા3ઁ અહ ।
દૂરાત્ સિંહસ્ય સ્તનથા ઉદ્ ઈરતે યત્ પર્જન્યઃ કૃણુતે વર્ષ્ય1ં નભઃ ॥

પ્ર વાતા વાન્તિ પતયન્તિ વિદ્યુત ઉદ્ ઓષધીર્ જિહતે પિન્વતે સ્વઃ ।
ઇરા વિશ્વસ્મૈ ભુવનાય જાયતે યત્ પર્જન્યઃ પૃથિવીં રેતસાવતિ ॥

યસ્ય વ્રતે પૃથિવી નન્નમીતિ યસ્ય વ્રતે શફવજ્ જર્ભુરીતિ ।
યસ્ય વ્રત ઓષધીર્ વિશ્વરૂપાઃ સ નઃ પર્જન્ય મહિ શર્મ યચ્છ ॥

દિવો નો વૃષ્ટિમ્ મરુતો રરીધ્વમ્ પ્ર પિન્વત વૃષ્ણો અશ્વસ્ય ધારાઃ ।
અર્વાઙ્ એતેન સ્તનયિત્નુનેહ્ય્ અપો નિષિઞ્ચન્ન્ અસુરઃ પિતા નઃ ॥

અભિ ક્રન્દ સ્તનય ગર્ભમ્ આ ધા ઉદન્વતા પરિ દીયા રથેન ।
દૃતિં સુ કર્ષ વિષિતં ન્યઞ્ચં સમા ભવન્તૂદ્વતો નિપાદાઃ ॥

મહાન્તં કોશમ્ ઉદ્ અચા નિ ષિઞ્ચ સ્યન્દન્તાં કુલ્યા વિષિતાઃ પુરસ્તાત્ ।
ઘૃતેન દ્યાવાપૃથિવી વ્ય્ ઉન્ધિ સુપ્રપાણમ્ ભવત્વ્ અઘ્ન્યાભ્યઃ ॥

યત્ પર્જન્ય કનિક્રદત્ સ્તનયન્ હંસિ દુષ્કૃતઃ ।
પ્રતીદં વિશ્વમ્ મોદતે યત્ કિં ચ પૃથિવ્યામ્ અધિ ॥

અવર્ષીર્ વર્ષમ્ ઉદ્ ઉ ષૂ ગૃભાયાકર્ ધન્વાન્ય્ અત્યેતવા ઉ ।
અજીજન ઓષધીર્ ભોજનાય કમ્ ઉત પ્રજાભ્યો ઽવિદો મનીષામ્ ॥