ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.046

હયો ન વિદ્વાઁ અયુજિ સ્વયં ધુરિ તાં વહામિ પ્રતરણીમ્ અવસ્યુવમ્ ।
નાસ્યા વશ્મિ વિમુચં નાવૃતમ્ પુનર્ વિદ્વાન્ પથઃ પુરએત ઋજુ નેષતિ ॥

અગ્ન ઇન્દ્ર વરુણ મિત્ર દેવાઃ શર્ધઃ પ્ર યન્ત મારુતોત વિષ્ણો ।
ઉભા નાસત્યા રુદ્રો અધ ગ્નાઃ પૂષા ભગઃ સરસ્વતી જુષન્ત ॥

ઇન્દ્રાગ્ની મિત્રાવરુણાદિતિં સ્વઃ પૃથિવીં દ્યામ્ મરુતઃ પર્વતાઁ અપઃ ।
હુવે વિષ્ણુમ્ પૂષણમ્ બ્રહ્મણસ્ પતિમ્ ભગં નુ શંસં સવિતારમ્ ઊતયે ॥

ઉત નો વિષ્ણુર્ ઉત વાતો અસ્રિધો દ્રવિણોદા ઉત સોમો મયસ્ કરત્ ।
ઉત ઋભવ ઉત રાયે નો અશ્વિનોત ત્વષ્ટોત વિભ્વાનુ મંસતે ॥

ઉત ત્યન્ નો મારુતં શર્ધ આ ગમદ્ દિવિક્ષયં યજતમ્ બર્હિર્ આસદે ।
બૃહસ્પતિઃ શર્મ પૂષોત નો યમદ્ વરૂથ્ય1ં વરુણો મિત્રો અર્યમા ॥

ઉત ત્યે નઃ પર્વતાસઃ સુશસ્તયઃ સુદીતયો નદ્ય1સ્ ત્રામણે ભુવન્ ।
ભગો વિભક્તા શવસાવસા ગમદ્ ઉરુવ્યચા અદિતિઃ શ્રોતુ મે હવમ્ ॥

દેવાનામ્ પત્નીર્ ઉશતીર્ અવન્તુ નઃ પ્રાવન્તુ નસ્ તુજયે વાજસાતયે ।
યાઃ પાર્થિવાસો યા અપામ્ અપિ વ્રતે તા નો દેવીઃ સુહવાઃ શર્મ યચ્છત ॥

ઉત ગ્ના વ્યન્તુ દેવપત્નીર્ ઇન્દ્રાણ્ય્ અ1ગ્નાય્ય્ અશ્વિની રાટ્ ।
આ રોદસી વરુણાની શૃણોતુ વ્યન્તુ દેવીર્ ય ઋતુર્ જનીનામ્ ॥