ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.041

કો નુ વામ્ મિત્રાવરુણાવ્ ઋતાયન્ દિવો વા મહઃ પાર્થિવસ્ય વા દે ।
ઋતસ્ય વા સદસિ ત્રાસીથાં નો યજ્ઞાયતે વા પશુષો ન વાજાન્ ॥

તે નો મિત્રો વરુણો અર્યમાયુર્ ઇન્દ્ર ઋભુક્ષા મરુતો જુષન્ત ।
નમોભિર્ વા યે દધતે સુવૃક્તિં સ્તોમં રુદ્રાય મીળ્હુષે સજોષાઃ ॥

આ વાં યેષ્ઠાશ્વિના હુવધ્યૈ વાતસ્ય પત્મન્ રથ્યસ્ય પુષ્ટૌ ।
ઉત વા દિવો અસુરાય મન્મ પ્રાન્ધાંસીવ યજ્યવે ભરધ્વમ્ ॥

પ્ર સક્ષણો દિવ્યઃ કણ્વહોતા ત્રિતો દિવઃ સજોષા વાતો અગ્નિઃ ।
પૂષા ભગઃ પ્રભૃથે વિશ્વભોજા આજિં ન જગ્મુર્ આશ્વશ્વતમાઃ ॥

પ્ર વો રયિં યુક્તાશ્વમ્ ભરધ્વં રાય એષે ઽવસે દધીત ધીઃ ।
સુશેવ એવૈર્ ઔશિજસ્ય હોતા યે વ એવા મરુતસ્ તુરાણામ્ ॥

પ્ર વો વાયું રથયુજં કૃણુધ્વમ્ પ્ર દેવં વિપ્રમ્ પનિતારમ્ અર્કૈઃ ।
ઇષુધ્યવ ઋતસાપઃ પુરંધીર્ વસ્વીર્ નો અત્ર પત્નીર્ આ ધિયે ધુઃ ॥

ઉપ વ એષે વન્દ્યેભિઃ શૂષૈઃ પ્ર યહ્વી દિવશ્ ચિતયદ્ભિર્ અર્કૈઃ ।
ઉષાસાનક્તા વિદુષીવ વિશ્વમ્ આ હા વહતો મર્ત્યાય યજ્ઞમ્ ॥

અભિ વો અર્ચે પોષ્યાવતો નૄન્ વાસ્તોષ્ પતિં ત્વષ્ટારં રરાણઃ ।
ધન્યા સજોષા ધિષણા નમોભિર્ વનસ્પતીઁર્ ઓષધી રાય એષે ॥

તુજે નસ્ તને પર્વતાઃ સન્તુ સ્વૈતવો યે વસવો ન વીરાઃ ।
પનિત આપ્ત્યો યજતઃ સદા નો વર્ધાન્ નઃ શંસં નર્યો અભિષ્ટૌ ॥

વૃષ્ણો અસ્તોષિ ભૂમ્યસ્ય ગર્ભં ત્રિતો નપાતમ્ અપાં સુવૃક્તિ ।
ગૃણીતે અગ્નિર્ એતરી ન શૂષૈઃ શોચિષ્કેશો નિ રિણાતિ વના ॥

કથા મહે રુદ્રિયાય બ્રવામ કદ્ રાયે ચિકિતુષે ભગાય ।
આપ ઓષધીર્ ઉત નો ઽવન્તુ દ્યૌર્ વના ગિરયો વૃક્ષકેશાઃ ॥

શૃણોતુ ન ઊર્જામ્ પતિર્ ગિરઃ સ નભસ્ તરીયાઁ ઇષિરઃ પરિજ્મા ।
શૃણ્વન્ત્વ્ આપઃ પુરો ન શુભ્રાઃ પરિ સ્રુચો બબૃહાણસ્યાદ્રેઃ ॥

વિદા ચિન્ નુ મહાન્તો યે વ એવા બ્રવામ દસ્મા વાર્યં દધાનાઃ ।
વયશ્ ચન સુભ્વ1 આવ યન્તિ ક્ષુભા મર્તમ્ અનુયતં વધસ્નૈઃ ॥

આ દૈવ્યાનિ પાર્થિવાનિ જન્માપશ્ ચાચ્છા સુમખાય વોચમ્ ।
વર્ધન્તાં દ્યાવો ગિરશ્ ચન્દ્રાગ્રા ઉદા વર્ધન્તામ્ અભિષાતા અર્ણાઃ ॥

પદે-પદે મે જરિમા નિ ધાયિ વરૂત્રી વા શક્રા યા પાયુભિશ્ ચ ।
સિષક્તુ માતા મહી રસા નઃ સ્મત્ સૂરિભિર્ ઋજુહસ્ત ઋજુવનિઃ ॥

કથા દાશેમ નમસા સુદાનૂન્ એવયા મરુતો અચ્છોક્તૌ પ્રશ્રવસો મરુતો અચ્છોક્તૌ ।
મા નો ઽહિર્ બુધ્ન્યો રિષે ધાદ્ અસ્માકમ્ ભૂદ્ ઉપમાતિવનિઃ ॥

ઇતિ ચિન્ નુ પ્રજાયૈ પશુમત્યૈ દેવાસો વનતે મર્ત્યો વ આ દેવાસો વનતે મર્ત્યો વઃ ।
અત્રા શિવાં તન્વો ધાસિમ્ અસ્યા જરાં ચિન્ મે નિરૃતિર્ જગ્રસીત ॥

તાં વો દેવાઃ સુમતિમ્ ઊર્જયન્તીમ્ ઇષમ્ અશ્યામ વસવઃ શસા ગોઃ ।
સા નઃ સુદાનુર્ મૃળયન્તી દેવી પ્રતિ દ્રવન્તી સુવિતાય ગમ્યાઃ ॥

અભિ ન ઇળા યૂથસ્ય માતા સ્મન્ નદીભિર્ ઉર્વશી વા ગૃણાતુ ।
ઉર્વશી વા બૃહદ્દિવા ગૃણાનાભ્યૂર્ણ્વાના પ્રભૃથસ્યાયોઃ ॥

સિષક્તુ ન ઊર્જવ્યસ્ય પુષ્ટેઃ ॥