ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.010

અગ્ન ઓજિષ્ઠમ્ આ ભર દ્યુમ્નમ્ અસ્મભ્યમ્ અધ્રિગો ।
પ્ર નો રાયા પરીણસા રત્સિ વાજાય પન્થામ્ ॥

ત્વં નો અગ્ને અદ્ભુત ક્રત્વા દક્ષસ્ય મંહના ।
ત્વે અસુર્ય1મ્ આરુહત્ ક્રાણા મિત્રો ન યજ્ઞિયઃ ॥

ત્વં નો અગ્ન એષાં ગયમ્ પુષ્ટિં ચ વર્ધય ।
યે સ્તોમેભિઃ પ્ર સૂરયો નરો મઘાન્ય્ આનશુઃ ॥

યે અગ્ને ચન્દ્ર તે ગિરઃ શુમ્ભન્ત્ય્ અશ્વરાધસઃ ।
શુષ્મેભિઃ શુષ્મિણો નરો દિવશ્ ચિદ્ યેષામ્ બૃહત્ સુકીર્તિર્ બોધતિ ત્મના ॥

તવ ત્યે અગ્ને અર્ચયો ભ્રાજન્તો યન્તિ ધૃષ્ણુયા ।
પરિજ્માનો ન વિદ્યુતઃ સ્વાનો રથો ન વાજયુઃ ॥

નૂ નો અગ્ન ઊતયે સબાધસશ્ ચ રાતયે ।
અસ્માકાસશ્ ચ સૂરયો વિશ્વા આશાસ્ તરીષણિ ॥

ત્વં નો અગ્ને અઙ્ગિરઃ સ્તુતઃ સ્તવાન આ ભર ।
હોતર્ વિભ્વાસહં રયિં સ્તોતૃભ્યઃ સ્તવસે ચ ન ઉતૈધિ પૃત્સુ નો વૃધે ॥