ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.009

ત્વામ્ અગ્ને હવિષ્મન્તો દેવમ્ મર્તાસ ઈળતે ।
મન્યે ત્વા જાતવેદસં સ હવ્યા વક્ષ્ય્ આનુષક્ ॥

અગ્નિર્ હોતા દાસ્વતઃ ક્ષયસ્ય વૃક્તબર્હિષઃ ।
સં યજ્ઞાસશ્ ચરન્તિ યં સં વાજાસઃ શ્રવસ્યવઃ ॥

ઉત સ્મ યં શિશું યથા નવં જનિષ્ટારણી ।
ધર્તારમ્ માનુષીણાં વિશામ્ અગ્નિં સ્વધ્વરમ્ ॥

ઉત સ્મ દુર્ગૃભીયસે પુત્રો ન હ્વાર્યાણામ્ ।
પુરૂ યો દગ્ધાસિ વનાગ્ને પશુર્ ન યવસે ॥

અધ સ્મ યસ્યાર્ચયઃ સમ્યક્ સંયન્તિ ધૂમિનઃ ।
યદ્ ઈમ્ અહ ત્રિતો દિવ્ય્ ઉપ ધ્માતેવ ધમતિ શિશીતે ધ્માતરી યથા ॥

તવાહમ્ અગ્ન ઊતિભિર્ મિત્રસ્ય ચ પ્રશસ્તિભિઃ ।
દ્વેષોયુતો ન દુરિતા તુર્યામ મર્ત્યાનામ્ ॥

તં નો અગ્ને અભી નરો રયિં સહસ્વ આ ભર ।
સ ક્ષેપયત્ સ પોષયદ્ ભુવદ્ વાજસ્ય સાતય ઉતૈધિ પૃત્સુ નો વૃધે ॥