ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.008

ત્વામ્ અગ્ન ઋતાયવઃ સમ્ ઈધિરે પ્રત્નમ્ પ્રત્નાસ ઊતયે સહસ્કૃત ।
પુરુશ્ચન્દ્રં યજતં વિશ્વધાયસં દમૂનસં ગૃહપતિં વરેણ્યમ્ ॥

ત્વામ્ અગ્ને અતિથિમ્ પૂર્વ્યં વિશઃ શોચિષ્કેશં ગૃહપતિં નિ ષેદિરે ।
બૃહત્કેતુમ્ પુરુરૂપં ધનસ્પૃતં સુશર્માણં સ્વવસં જરદ્વિષમ્ ॥

ત્વામ્ અગ્ને માનુષીર્ ઈળતે વિશો હોત્રાવિદં વિવિચિં રત્નધાતમમ્ ।
ગુહા સન્તં સુભગ વિશ્વદર્શતં તુવિષ્વણસં સુયજં ઘૃતશ્રિયમ્ ॥

ત્વામ્ અગ્ને ધર્ણસિં વિશ્વધા વયં ગીર્ભિર્ ગૃણન્તો નમસોપ સેદિમ ।
સ નો જુષસ્વ સમિધાનો અઙ્ગિરો દેવો મર્તસ્ય યશસા સુદીતિભિઃ ॥

ત્વમ્ અગ્ને પુરુરૂપો વિશે-વિશે વયો દધાસિ પ્રત્નથા પુરુષ્ટુત ।
પુરૂણ્ય્ અન્ના સહસા વિ રાજસિ ત્વિષિઃ સા તે તિત્વિષાણસ્ય નાધૃષે ॥

ત્વામ્ અગ્ને સમિધાનં યવિષ્ઠ્ય દેવા દૂતં ચક્રિરે હવ્યવાહનમ્ ।
ઉરુજ્રયસં ઘૃતયોનિમ્ આહુતં ત્વેષં ચક્ષુર્ દધિરે ચોદયન્મતિ ॥

ત્વામ્ અગ્ને પ્રદિવ આહુતં ઘૃતૈઃ સુમ્નાયવઃ સુષમિધા સમ્ ઈધિરે ।
સ વાવૃધાન ઓષધીભિર્ ઉક્ષિતો3 ઽભિ જ્રયાંસિ પાર્થિવા વિ તિષ્ઠસે ॥