ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.055

કો વસ્ ત્રાતા વસવઃ કો વરૂતા દ્યાવાભૂમી અદિતે ત્રાસીથાં નઃ ।
સહીયસો વરુણ મિત્ર મર્તાત્ કો વો ઽધ્વરે વરિવો ધાતિ દેવાઃ ॥

પ્ર યે ધામાનિ પૂર્વ્યાણ્ય્ અર્ચાન્ વિ યદ્ ઉચ્છાન્ વિયોતારો અમૂરાઃ ।
વિધાતારો વિ તે દધુર્ અજસ્રા ઋતધીતયો રુરુચન્ત દસ્માઃ ॥

પ્ર પસ્ત્યા3મ્ અદિતિં સિન્ધુમ્ અર્કૈઃ સ્વસ્તિમ્ ઈળે સખ્યાય દેવીમ્ ।
ઉભે યથા નો અહની નિપાત ઉષાસાનક્તા કરતામ્ અદબ્ધે ॥

વ્ય્ અર્યમા વરુણશ્ ચેતિ પન્થામ્ ઇષસ્ પતિઃ સુવિતં ગાતુમ્ અગ્નિઃ ।
ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ નૃવદ્ ઉ ષુ સ્તવાના શર્મ નો યન્તમ્ અમવદ્ વરૂથમ્ ॥

આ પર્વતસ્ય મરુતામ્ અવાંસિ દેવસ્ય ત્રાતુર્ અવ્રિ ભગસ્ય ।
પાત્ પતિર્ જન્યાદ્ અંહસો નો મિત્રો મિત્રિયાદ્ ઉત ન ઉરુષ્યેત્ ॥

નૂ રોદસી અહિના બુધ્ન્યેન સ્તુવીત દેવી અપ્યેભિર્ ઇષ્ટૈઃ ।
સમુદ્રં ન સંચરણે સનિષ્યવો ઘર્મસ્વરસો નદ્યો3 અપ વ્રન્ ॥

દેવૈર્ નો દેવ્ય્ અદિતિર્ નિ પાતુ દેવસ્ ત્રાતા ત્રાયતામ્ અપ્રયુચ્છન્ ।
નહિ મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધાસિમ્ અર્હામસિ પ્રમિયં સાન્વ્ અગ્નેઃ ॥

અગ્નિર્ ઈશે વસવ્યસ્યાગ્નિર્ મહઃ સૌભગસ્ય ।
તાન્ય્ અસ્મભ્યં રાસતે ॥

ઉષો મઘોન્ય્ આ વહ સૂનૃતે વાર્યા પુરુ ।
અસ્મભ્યં વાજિનીવતિ ॥

તત્ સુ નઃ સવિતા ભગો વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
ઇન્દ્રો નો રાધસા ગમત્ ॥