ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.054

અભૂદ્ દેવઃ સવિતા વન્દ્યો નુ ન ઇદાનીમ્ અહ્ન ઉપવાચ્યો નૃભિઃ ।
વિ યો રત્ના ભજતિ માનવેભ્યઃ શ્રેષ્ઠં નો અત્ર દ્રવિણં યથા દધત્ ॥

દેવેભ્યો હિ પ્રથમં યજ્ઞિયેભ્યો ઽમૃતત્વં સુવસિ ભાગમ્ ઉત્તમમ્ ।
આદ્ ઇદ્ દામાનં સવિતર્ વ્ય્ ઊર્ણુષે ઽનૂચીના જીવિતા માનુષેભ્યઃ ॥

અચિત્તી યચ્ ચકૃમા દૈવ્યે જને દીનૈર્ દક્ષૈઃ પ્રભૂતી પૂરુષત્વતા ।
દેવેષુ ચ સવિતર્ માનુષેષુ ચ ત્વં નો અત્ર સુવતાદ્ અનાગસઃ ॥

ન પ્રમિયે સવિતુર્ દૈવ્યસ્ય તદ્ યથા વિશ્વમ્ ભુવનં ધારયિષ્યતિ ।
યત્ પૃથિવ્યા વરિમન્ન્ આ સ્વઙ્ગુરિર્ વર્ષ્મન્ દિવઃ સુવતિ સત્યમ્ અસ્ય તત્ ॥

ઇન્દ્રજ્યેષ્ઠાન્ બૃહદ્ભ્યઃ પર્વતેભ્યઃ ક્ષયાઁ એભ્યઃ સુવસિ પસ્ત્યાવતઃ ।
યથા-યથા પતયન્તો વિયેમિર એવૈવ તસ્થુઃ સવિતઃ સવાય તે ॥

યે તે ત્રિર્ અહન્ સવિતઃ સવાસો દિવે-દિવે સૌભગમ્ આસુવન્તિ ।
ઇન્દ્રો દ્યાવાપૃથિવી સિન્ધુર્ અદ્ભિર્ આદિત્યૈર્ નો અદિતિઃ શર્મ યંસત્ ॥