ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.053

તદ્ દેવસ્ય સવિતુર્ વાર્યમ્ મહદ્ વૃણીમહે અસુરસ્ય પ્રચેતસઃ ।
છર્દિર્ યેન દાશુષે યચ્છતિ ત્મના તન્ નો મહાઁ ઉદ્ અયાન્ દેવો અક્તુભિઃ ॥

દિવો ધર્તા ભુવનસ્ય પ્રજાપતિઃ પિશઙ્ગં દ્રાપિમ્ પ્રતિ મુઞ્ચતે કવિઃ ।
વિચક્ષણઃ પ્રથયન્ન્ આપૃણન્ન્ ઉર્વ્ અજીજનત્ સવિતા સુમ્નમ્ ઉક્થ્યમ્ ॥

આપ્રા રજાંસિ દિવ્યાનિ પાર્થિવા શ્લોકં દેવઃ કૃણુતે સ્વાય ધર્મણે ।
પ્ર બાહૂ અસ્રાક્ સવિતા સવીમનિ નિવેશયન્ પ્રસુવન્ન્ અક્તુભિર્ જગત્ ॥

અદાભ્યો ભુવનાનિ પ્રચાકશદ્ વ્રતાનિ દેવઃ સવિતાભિ રક્ષતે ।
પ્રાસ્રાગ્ બાહૂ ભુવનસ્ય પ્રજાભ્યો ધૃતવ્રતો મહો અજ્મસ્ય રાજતિ ॥

ત્રિર્ અન્તરિક્ષં સવિતા મહિત્વના ત્રી રજાંસિ પરિભુસ્ ત્રીણિ રોચના ।
તિસ્રો દિવઃ પૃથિવીસ્ તિસ્ર ઇન્વતિ ત્રિભિર્ વ્રતૈર્ અભિ નો રક્ષતિ ત્મના ॥

બૃહત્સુમ્નઃ પ્રસવીતા નિવેશનો જગતઃ સ્થાતુર્ ઉભયસ્ય યો વશી ।
સ નો દેવઃ સવિતા શર્મ યચ્છત્વ્ અસ્મે ક્ષયાય ત્રિવરૂથમ્ અંહસઃ ॥

આગન્ દેવ ઋતુભિર્ વર્ધતુ ક્ષયં દધાતુ નઃ સવિતા સુપ્રજામ્ ઇષમ્ ।
સ નઃ ક્ષપાભિર્ અહભિશ્ ચ જિન્વતુ પ્રજાવન્તં રયિમ્ અસ્મે સમ્ ઇન્વતુ ॥