ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.041

ઇન્દ્રા કો વાં વરુણા સુમ્નમ્ આપ સ્તોમો હવિષ્માઁ અમૃતો ન હોતા ।
યો વાં હૃદિ ક્રતુમાઁ અસ્મદ્ ઉક્તઃ પસ્પર્શદ્ ઇન્દ્રાવરુણા નમસ્વાન્ ॥

ઇન્દ્રા હ યો વરુણા ચક્ર આપી દેવૌ મર્તઃ સખ્યાય પ્રયસ્વાન્ ।
સ હન્તિ વૃત્રા સમિથેષુ શત્રૂન્ અવોભિર્ વા મહદ્ભિઃ સ પ્ર શૃણ્વે ॥

ઇન્દ્રા હ રત્નં વરુણા ધેષ્ઠેત્થા નૃભ્યઃ શશમાનેભ્યસ્ તા ।
યદી સખાયા સખ્યાય સોમૈઃ સુતેભિઃ સુપ્રયસા માદયૈતે ॥

ઇન્દ્રા યુવં વરુણા દિદ્યુમ્ અસ્મિન્ન્ ઓજિષ્ઠમ્ ઉગ્રા નિ વધિષ્ટં વજ્રમ્ ।
યો નો દુરેવો વૃકતિર્ દભીતિસ્ તસ્મિન્ મિમાથામ્ અભિભૂત્ય્ ઓજઃ ॥

ઇન્દ્રા યુવં વરુણા ભૂતમ્ અસ્યા ધિયઃ પ્રેતારા વૃષભેવ ધેનોઃ ।
સા નો દુહીયદ્ યવસેવ ગત્વી સહસ્રધારા પયસા મહી ગૌઃ ॥

તોકે હિતે તનય ઉર્વરાસુ સૂરો દૃશીકે વૃષણશ્ ચ પૌંસ્યે ।
ઇન્દ્રા નો અત્ર વરુણા સ્યાતામ્ અવોભિર્ દસ્મા પરિતક્મ્યાયામ્ ॥

યુવામ્ ઇદ્ ધ્ય્ અવસે પૂર્વ્યાય પરિ પ્રભૂતી ગવિષઃ સ્વાપી ।
વૃણીમહે સખ્યાય પ્રિયાય શૂરા મંહિષ્ઠા પિતરેવ શમ્ભૂ ॥

તા વાં ધિયો ઽવસે વાજયન્તીર્ આજિં ન જગ્મુર્ યુવયૂઃ સુદાનૂ ।
શ્રિયે ન ગાવ ઉપ સોમમ્ અસ્થુર્ ઇન્દ્રં ગિરો વરુણમ્ મે મનીષાઃ ॥

ઇમા ઇન્દ્રં વરુણમ્ મે મનીષા અગ્મન્ન્ ઉપ દ્રવિણમ્ ઇચ્છમાનાઃ ।
ઉપેમ્ અસ્થુર્ જોષ્ટાર ઇવ વસ્વો રઘ્વીર્ ઇવ શ્રવસો ભિક્ષમાણાઃ ॥

અશ્વ્યસ્ય ત્મના રથ્યસ્ય પુષ્ટેર્ નિત્યસ્ય રાયઃ પતયઃ સ્યામ ।
તા ચક્રાણા ઊતિભિર્ નવ્યસીભિર્ અસ્મત્રા રાયો નિયુતઃ સચન્તામ્ ॥

આ નો બૃહન્તા બૃહતીભિર્ ઊતી ઇન્દ્ર યાતં વરુણ વાજસાતૌ ।
યદ્ દિદ્યવઃ પૃતનાસુ પ્રક્રીળાન્ તસ્ય વાં સ્યામ સનિતાર આજેઃ ॥