ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.038

ઉતો હિ વાં દાત્રા સન્તિ પૂર્વા યા પૂરુભ્યસ્ ત્રસદસ્યુર્ નિતોશે ।
ક્ષેત્રાસાં દદથુર્ ઉર્વરાસાં ઘનં દસ્યુભ્યો અભિભૂતિમ્ ઉગ્રમ્ ॥

ઉત વાજિનમ્ પુરુનિષ્ષિધ્વાનં દધિક્રામ્ ઉ દદથુર્ વિશ્વકૃષ્ટિમ્ ।
ઋજિપ્યં શ્યેનમ્ પ્રુષિતપ્સુમ્ આશું ચર્કૃત્યમ્ અર્યો નૃપતિં ન શૂરમ્ ॥

યં સીમ્ અનુ પ્રવતેવ દ્રવન્તં વિશ્વઃ પૂરુર્ મદતિ હર્ષમાણઃ ।
પડ્ભિર્ ગૃધ્યન્તમ્ મેધયું ન શૂરં રથતુરં વાતમ્ ઇવ ધ્રજન્તમ્ ॥

યઃ સ્મારુન્ધાનો ગધ્યા સમત્સુ સનુતરશ્ ચરતિ ગોષુ ગચ્છન્ ।
આવિરૃજીકો વિદથા નિચિક્યત્ તિરો અરતિમ્ પર્ય્ આપ આયોઃ ॥

ઉત સ્મૈનં વસ્ત્રમથિં ન તાયુમ્ અનુ ક્રોશન્તિ ક્ષિતયો ભરેષુ ।
નીચાયમાનં જસુરિં ન શ્યેનં શ્રવશ્ ચાચ્છા પશુમચ્ ચ યૂથમ્ ॥

ઉત સ્માસુ પ્રથમઃ સરિષ્યન્ નિ વેવેતિ શ્રેણિભી રથાનામ્ ।
સ્રજં કૃણ્વાનો જન્યો ન શુભ્વા રેણું રેરિહત્ કિરણં દદશ્વાન્ ॥

ઉત સ્ય વાજી સહુરિર્ ઋતાવા શુશ્રૂષમાણસ્ તન્વા સમર્યે ।
તુરં યતીષુ તુરયન્ન્ ઋજિપ્યો ઽધિ ભ્રુવોઃ કિરતે રેણુમ્ ઋઞ્જન્ ॥

ઉત સ્માસ્ય તન્યતોર્ ઇવ દ્યોર્ ઋઘાયતો અભિયુજો ભયન્તે ।
યદા સહસ્રમ્ અભિ ષીમ્ અયોધીદ્ દુર્વર્તુઃ સ્મા ભવતિ ભીમ ઋઞ્જન્ ॥

ઉત સ્માસ્ય પનયન્તિ જના જૂતિં કૃષ્ટિપ્રો અભિભૂતિમ્ આશોઃ ।
ઉતૈનમ્ આહુઃ સમિથે વિયન્તઃ પરા દધિક્રા અસરત્ સહસ્રૈઃ ॥

આ દધિક્રાઃ શવસા પઞ્ચ કૃષ્ટીઃ સૂર્ય ઇવ જ્યોતિષાપસ્ તતાન ।
સહસ્રસાઃ શતસા વાજ્ય્ અર્વા પૃણક્તુ મધ્વા સમ્ ઇમા વચાંસિ ॥