ઋગ્વેદ · અધ્યાય 4.037

ઉપ નો વાજા અધ્વરમ્ ઋભુક્ષા દેવા યાત પથિભિર્ દેવયાનૈઃ ।
યથા યજ્ઞમ્ મનુષો વિક્ષ્વ્ આ3સુ દધિધ્વે રણ્વાઃ સુદિનેષ્વ્ અહ્નામ્ ॥

તે વો હૃદે મનસે સન્તુ યજ્ઞા જુષ્ટાસો અદ્ય ઘૃતનિર્ણિજો ગુઃ ।
પ્ર વઃ સુતાસો હરયન્ત પૂર્ણાઃ ક્રત્વે દક્ષાય હર્ષયન્ત પીતાઃ ॥

ત્ર્યુદાયં દેવહિતં યથા વઃ સ્તોમો વાજા ઋભુક્ષણો દદે વઃ ।
જુહ્વે મનુષ્વદ્ ઉપરાસુ વિક્ષુ યુષ્મે સચા બૃહદ્દિવેષુ સોમમ્ ॥

પીવોઅશ્વાઃ શુચદ્રથા હિ ભૂતાયઃશિપ્રા વાજિનઃ સુનિષ્કાઃ ।
ઇન્દ્રસ્ય સૂનો શવસો નપાતો ઽનુ વશ્ ચેત્ય્ અગ્રિયમ્ મદાય ॥

ઋભુમ્ ઋભુક્ષણો રયિં વાજે વાજિન્તમં યુજમ્ ।
ઇન્દ્રસ્વન્તં હવામહે સદાસાતમમ્ અશ્વિનમ્ ॥

સેદ્ ઋભવો યમ્ અવથ યૂયમ્ ઇન્દ્રશ્ ચ મર્ત્યમ્ ।
સ ધીભિર્ અસ્તુ સનિતા મેધસાતા સો અર્વતા ॥

વિ નો વાજા ઋભુક્ષણઃ પથશ્ ચિતન યષ્ટવે ।
અસ્મભ્યં સૂરયઃ સ્તુતા વિશ્વા આશાસ્ તરીષણિ ॥

તં નો વાજા ઋભુક્ષણ ઇન્દ્ર નાસત્યા રયિમ્ ।
સમ્ અશ્વં ચર્ષણિભ્ય આ પુરુ શસ્ત મઘત્તયે ॥